Ahmed III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ahmed III
III. Ahmet.jpg
Tughra of Ahmed III.JPG
Tugra Ahmeda III
Sułtan Imperium Osmańskiego
Okres panowania od 1703
do 1730
Dane biograficzne
Dynastia Osmanowie
Urodziny 30 grudnia 1673
Śmierć 1 lipca 1736
Ojciec Mehmed IV
Rodzeństwo Mustafa II
Dzieci Mustafa III,
Abdulhamid I
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ahmed III (arab. أحمد الثال) (ur. 30 grudnia 16731 lipca 1736) – sułtan imperium osmańskiego w latach 1703-1730, czas jego rządów nazywany jest erą tulipanów.

Podstawą jego polityki zagranicznej było utrzymywanie dobrych stosunków z Anglią (od 1707 Wielką Brytanią) i Francją, które były zaniepokojone wzrostem potęgi Rosji na wschodzie Europy.

Sułtan Ahmed III udziela audiencji dnia 10 października 1724 roku, malował Jean-Baptiste van Mour
Ambasador Holandii Cornelis Calkoen na audiencji u sułtana Ahmeda III (A.D. 1727)

W 1709, w czasie III wojny północnej udzielił schronienia pobitemu w bitwie pod Połtawą królowi Szwecji Karolowi XII. Wspierany przez dyplomację francuską zażądał wycofania wojsk rosyjskich z Rzeczypospolitej, a po odmowie cara Piotra I wypowiedział 20 listopada 1710 wojnę Rosji. Pobita Rosja, zmuszona została podpisać w 1711 traktat prucki, w którym oddawała Osmanom Azow i zobowiązywała się więcej nie mieszać w wewnętrzne sprawy Polski.

W latach 1716-1718 prowadził przegraną wojnę z Austrią i Wenecją, zakończoną utratą Belgradu, północnej Bośni i Serbii. 20 września 1730 został obalony w wyniku przewrotu pałacowego janczarów, którzy wynieśli na tron jego bratanka Mahmuda I. Ahmed III zmarł 6 lat później.


Poprzednik
Mustafa II
Osmanli-nisani.svg sułtan Imperium osmańskiego
1703-1730
Osmanli-nisani.svg Następca
Mahmud I