Jacob Aagaard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jacob Aagaard
Jacob Aagaard.jpg
Jacob Aagaard, 2008
Państwo  Dania
 Szkocja
 Dania
Data i miejsce urodzenia 31 lipca 1973
Tytuł szachowy arcymistrz (2007)
Ranking 2517 (01.11.2012)
Miejsce w kraju 4
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Duńscy arcymistrzowie szachowi
Gnome-go-next.svg Brytyjscy arcymistrzowie szachowi

Jacob Aagaard (ur. 31 lipca 1973) – duński szachista, trener szachowy ('FIDE Senior Trainer od 2011) i autor książek o tematyce szachowej, w latach 2006[1]-2009[2] reprezentant Szkocji, arcymistrz od 2007 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy na arenie międzynarodowej zaczął odnosić w drugiej połowie lat 90. W 1996 roku podzielił III m. (za Siergiejem Kaliniczewem i Nikołajem Legkijem) w cyklicznym turnieju First Saturday w Budapeszcie (FS09 GM), w 1997 dwukrotnie podzielił I lokaty w Highgate i Rotherhamie, a w 1998 triumfował w Hampstead. W 2002 podzielił I miejsce w Helsingørze, rok później samodzielnie zwyciężając w tym mieście. Na przełomie 2003 i 2004 roku podzielił III m. w Sztokholmie (Rilton Cup, za Nickiem de Firmianem i Ralfem Åkessonem, wraz z m.in. Wiktorem Korcznojem, Erikiem Lobronem, Ferencem Berkesem i Robertem Fontaine'em). W 2004 triumfował (wraz z Thomasem Lutherem i Milanem Draško) w Arco, zdobył również tytuł wicemistrza Szkocji, a w następnym roku w mistrzostwach tego kraju zajął I miejsce. W 2006 zadebiutował w reprezentacji Szkocji na szachowej olimpiadzie w Turynie[3], zajął VI miejsce w finale mistrzostw Danii[4] oraz ponownie podzielił I miejsce w Arco. W 2007 odniósł jeden z największych sukcesów w karierze, zdobywając w Great Yarmouth tytuł mistrza Wielkiej Brytanii.

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 2009 r., z wynikiem 2538 punktów zajmował wówczas 2. miejsce wśród szkockich szachistów[5].

Jest cenionym autorem książek o tematyce szachowej, przede wszystkim poświęconych debiutom, ale również o grze końcowej, taktyce i strategii.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Easy Guide to the Panov-Botvinnik Attack, 1998
  • Easy Guide to the Sveshnikov Sicilian, 2000
  • Dutch Stonewall, 2001
  • Sicilian Kalashnikov, 2001 (wraz z Janem Pińskim)
  • Excelling at Chess, 2002
  • Meeting 1.d4, 2002
  • Queen's Indian Defence, 2002
  • Excelling at Positional Chess, 2003
  • Starting Out: The Grunfeld Defence, 2004
  • Excelling at Combinational Play: Learn to Identify and Exploit Tactical Chances, 2004
  • Inside the Chess Mind: How Players of All Levels Think About the Game, 2004
  • Excelling at Technical Chess: Learn to Identify and Exploit Small Advantages, 2004
  • Excelling at Chess Calculation: Capitalizing on Tactical Chances, 2004
  • Starting Out: Benoni Systems, 2005 (wraz z Endre Veghiem, Aleksandrem Rajeckim i Maksymem Czetwierikiem)
  • Dvoretsky's Endgame Manual, 2006 (wraz z Markiem Dworeckim i Arturem Jusupowem)
  • Experts vs. the Sicilian, 2006 (wraz z Johnem Shaw)
  • Practical Chess Defence, 2006
  • The Attacking Manual 1: Basic Principles, 2008
  • The Attacking Manual 2: Technique and Praxis, 2008

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]