Janusz Prokopiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Prokopiak
Data i miejsce urodzenia 19 września 1933
Warszawa
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 23 marca 1980
do 31 sierpnia 1985

Janusz Prokopiak (ur. 19 września 1933 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera budownictwa lądowego. Członek KC PZPR. Od maja 1975 I sekretarz KW w Radomiu. Przewodniczący Wojewódzkiej Rady Narodowej w Radomiu. Pracował w wykonawstwie budowlanym, m. in. jako dyrektor naczelny Przedsiębiorstwa Budownictwa Miejskiego Warszawa-Południe. Był wiceprezesem Centralnego Związku Spółdzielczości Budownictwa Mieszkaniowego, a od 1972 Przewodniczącym Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Budowlanego[1]. W 1976 uzyskał mandat posła na Sejm PRL VII kadencji w okręgu Radom z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1980 uzyskał reelekcję z ramienia tej samej partii i w tym samym okręgu. W obydwu kadencjach zasiadał w Komisji Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych.

Jako I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Radomiu brał udział w wydarzeniach radomskich. Jest autorem książki Radomski czerwiec '76. Wspomnienia partyjnego sekretarza, wydanej własnym nakładem w 2001 (ISBN 9788391580202).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]