Janusz Weiss
| Janusz Weiss | |
| Data i miejsce urodzenia | 31 maja 1948 Lubliniec |
| Zawód | dziennikarz, prezenter radiowy i telewizyjny |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Janusz Weiss w Wikicytatach |
|
Janusz Alfred Weiss (ur. 31 maja 1948 w Lublińcu) – dziennikarz, prezenter radiowy i telewizyjny. Związany z Radiem ZET.
[edytuj] Życiorys
Urodził się w Lublińcu w rodzinie mieszanej kulturowo jako syn Żyda Oskara Weissa (1915–2004), pułkownika Ludowego Wojska Polskiego i Janiny Weiss (1923–1990), Polki pochodzenia rosyjskiego.
Jest absolwentem Liceum im. Gottwalda w Warszawie[1]. Studiował chemię na Politechnice Warszawskiej; usunięty ze studiów w 1968 roku. W następnym roku rozpoczął edukację w trzyletniej pomaturalnej Szkole Programowania Maszyn Matematycznych. W kolejnym roku rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, których nie ukończył[2].
Karierę sceniczną rozpoczął od kabaretu, w którym występował razem z Magdą Umer, Andrzejem Woyciechowskim i Krzysztofem Knittlem. Razem z Jackiem Kleyffem i Michałem Tarkowskim występował na początku lat 70. w Salonie Niezależnych. W drugiej połowie lat 70. występował jako konferansjer sceniczny m.in. Ireny Jarockiej i Anny Jantar, a w TVP prowadził program rozrywkowy Telewizyjny Ekran Młodych. W latach 80. prowadził kino objazdowe. Zagrał rolę Pawła w filmie Janusza Kijowskiego Kung-fu, dramacie psychologicznym, przedstawiającym grupę młodych ludzi, odnawiających łączące ich podczas studiów przyjacielskie więzy dla solidarnego przeciwdziałania niesprawiedliwościom życia społecznego, które spowodowały odsunięcie od pracy i bojkot przez prowincjonalne środowisko jednego z nich.
W 1990 roku razem z Andrzejem Woyciechowskim współtworzył Radio ZET, werbując do pracy nowe pokolenie dziennikarzy m.in. Wojciecha Jagielskiego, Marzenę Chełminiak, Szymona Majewskiego oraz wielu innych. Obecnie w Radiu ZET jest gospodarzem audycji Wszystkie pytania świata, która jest emitowana od poniedziałku do piątku o 7:15. W przeszłości na antenie Radia ZET prowadził między innymi kultową audycję Dzwonię do Pani, Pana w bardzo nietypowej sprawie (1990-2011).
W TVP prowadził także teleturnieje Miliard w rozumie, Złoty interes oraz 3 na 6. Odsunięty został z pracy w TVP po wystąpieniu w reklamie telewizyjnej. Pełnił też rolę Ojca Fouras w polskiej edycji Fort Boyard. Prowadził program Niesamowite Historie w TV Puls.
29 lutego 1992 roku poprowadził w Sali Kongresowej w Warszawie Galę Piosenki Popularnej i Chodnikowej. W 2000 wydał w Londynie książkę Jeden może, drugi nie.
W 2010 za swoją audycję Dzwonię do Pani, Pana w bardzo nietypowej sprawie otrzymał nagrodę w plebiscycie MediaTory - Studenckie Nagrody Dziennikarskie w kategorii ReformaTOR, przyznawaną dziennikarzom, którzy zmieniają rzeczywistość z dobrym skutkiem.
Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[3].
Przypisy
- ↑ Zdjęcia klasowe na witrynie absolwentów
- ↑ J. Weiss, Jeden może, drugi nie, Londyn 2000, s. 248-250.
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 107, poz. 1077
