Jean Sylvain Bailly

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bailly

Jean Sylvain Bailly (ur. 15 września 1736 w Paryżu, zm. 12 listopada 1793 w Paryżu) – francuski astronom znany ze swoich obliczeń orbity komety Halleya (1759) i badań nad czterema satelitami Jowisza. Rozpoczął badania komety Halleya w 1759. Rok później założył obserwatorium, gdzie mógł prowadzić obserwacje satelitów Jowisza. W 1763 został wybrany do Akademii Nauk. Jego najważniejsze prace to Essai sur la theorie des satellites de Jupiter (1766) i „Memorires sur les inegalites de la lumiere des satellites de Jupiter” (1771). Aktywny uczestnik rewolucji (był rewolucyjnym merem Paryża). Rewolucja francuska przerwała jego badania. Pod koniec 1793 wyjechał do Melun, aby przyłączyć się do swego przyjaciela P.S. Laplace’a, ale został rozpoznany, aresztowany i 10 listopada postawiony przed Trybunałem Rewolucyjnym w Paryżu, a następnie zgilotynowany. Na jego cześć największy widoczny krater księżycowy nosi nazwę Bailly[1].

Przypisy

  1. Encyklopedia Britannica. Ziemia i Wszechświat. Poznań: Wydawnictwo KURPISZ S.A., 2006, s. 21. ISBN 978-83-60563-25-0.