Jerzy Kamil Weintraub

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grób Jerzego Kamila Weintrauba

Jerzy Kamil Weintraub (ur. 27 sierpnia 1916 w Piotrogrodzie, zm. 10 września 1943 w Warszawie) – polski poeta, publicysta i tłumacz.

Współtwórca grupy literackiej "Chaos", wraz z nią wydawał pismo. Debiutował w „Okolicy Poetów” w 1935. Współpracował z pismami: „Kamena”, „Nasz Wyraz”, „Sygnały”. Był jednym z założycieli konspiracyjnej biblioteki „Wydawnictwo Sublokatorów Przyszłości”, która istniała w latach 1940–1943. Członek grupy redaktorów pisma „Droga”. Chorował na gruźlicę.

Był przyjacielem poety Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, który dedykował mu wiersz pt. Jesienny spacer poetów.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Okres wczesnego dzieciństwa (1918-1924) przeżył z rodzicami w Kopenhadze. W roku 1924 Weintraubowie zamieszkali w Warszawie, a w roku następnym poeta został uczniem znanego warszawskiego Gimnazjum im. Mikołaja Reja. W roku 1934 Weintraub wstąpił na Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Warszawskiego i studiował psychologię. Po roku jednak zachorował, po przebytej grypie, na płuca i musiał studia przerwać. W pierwszym okresie choroby rodzice wysłali go na leczenie do Szwajcarii, później, aż do roku 1939, poeta leczył się w sanatoriach w Otwocku, Śródborowie i Zakopanem. Na ten okres przypada jego właściwy start literacki: druk wierszy w latach 1935-37 w redagowanej przez Stanisława Czernika "Okolicy Poetów"; wówczas też współpracuje z krakowskim czasopismem "Nasz Wyraz", z chełmską "Kameną" Kazimierza Andrzeja Jaworskiego i z lwowskimi "Sygnałami". Drukuje także Weintraub w "Czarno na białym" i "Nowej Kwadrydze". Pojedyncze jego wiersze zamieszcza "Skamander", liczne utwory satyryczne publikują "Szpilki". Debiutancki zbiorek wierszy "Próba powrotu" ogłosił poeta w roku 1937 jako 10 tomik Biblioteki Kameny. W roku 1939, na krótko przed wybuchem wojny, opublikował Weintraub swój drugi tomik "Wrogi czas". W założonym przez Jerzego Kamila Weintrauba konspiracyjnym Wydawnictwie Sublokatorów Przyszłości ukazują się jego tomiki: "Maski krajobrazu" (zeszyt pierwszy), "Płomień Pachnący" (zeszyt szósty), "Pieśń i chmury" (zeszyt dziesiąty), "Nurt listopadowy" (zeszyt czternasty), przekłady Sonetów do Orfeusza Rilkego (zeszyt czwarty i dwunasty) i przekłady wierszy Borysa Pasternaka (zeszyt ósmy). Jednym z "Sublokatorów Przyszłości" był Krzysztof Kamil Baczyński, z którym Weitraub się przyjaźnił (wspólne pisanie wierszy, długie rozmowy na tematy literackie, eksperymenty prozatorskie). Ukrywanie się, próby zacierania śladów, by ujść groźbom szpicla-szantażysty, zmuszają Weintrauba (Polaka pochodzenia żydowskiego) do coraz dalej idącego ograniczania kontaktów z przyjaciółmi, pogłębiają poczucie osamotnienia poety. Otwock, Stare Miasto, Kierszek koło Klarysewa, Saska Kępa, Mokotów i znów Stare Miasto - to kolejne etapy tej drogi przez mękę. W tej sytuacji śmierć poety tylko pozornie mogła sprawiać wrażenie tragicznego przypadku: umarł on bowiem 10 września 1943 roku na zakażenie krwi spowodowane zacięciem się przy goleniu.

Poezje[edytuj | edytuj kod]

  • 1937Próba powrotu
  • 1939Wrogi czas
  • 1941/42Maski krajobrazu
  • 1941/42 – Płomień pachnący
  • 1941/42 – Pieśni i chmury