Jerzy Olczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jerzy Feliks Olczak (ur. 31 lipca 1929 w Bydgoszczy, zm. 11 maja 2007) – polski archeolog, badacz dziejów szkła i twórczości szklarskiej, specjalista w dziedzinie osadnictwa średniowiecznego.

W 1955 ukończył studia z historii kultury materialnej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Do 1979 roku był wykładowcą na tej uczelni. Od końca lat 70. aż do roku 2007 wykładał na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W latach 1979-1981 dyrektor Instytutu Archeologii i Etnografii UMK.

Autor ponad 160 prac, w tym 12 książek. Redaktor naczelny czasopism: „Archeologia Historica Polona” oraz „Acta Universitatis Nicolai Copernici – seria archeologia”.
Od 30 czerwca 1999 r. profesor zwyczajny.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Principes de description des verres anciens depuis les temps les plus reculés jusqu’au XIIIe siecle de n.e.: (d’apres l’analyse du matériel archéologique du Centre, de l’Est et du Sud-Est de l’Europe et de la Transcaucasie) 2002
  • Produkcja szkła w rzymskim i wczesnobizantyjskim Novae w świetle źródeł archeologicznych: (Mezja Dolna) 1998
  • Formy osadnictwa na Pojezierzu Zachodniopomorskim we wczesnym średniowieczu: (na podstawie źródeł archeologicznych) 1991
  • Źródła archeologiczne do studiów nad wczesnośredniowiecznym osadnictwem grodowym na terenie województwa koszalińskiego 1968

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-1994. Materiały do biografii (pod redakcją Sławomira Kalembki), Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 1995