Joachim von Sandrart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joachim von Sandrart
Joachim von Sandrart, Listopad (1643)

Joachim von Sandrart (ur. 12 maja 1606 we Frankfurcie nad Menem, zm. 14 października 1688 w Norymberdze) – niemiecki malarz, miedziorytnik i teoretyk sztuki okresu baroku.

Uczył się we Frankfurcie nad Menem, Strasburgu, Pradze i Utrechcie. W latach 1623-27 był uczniem Gerrita van Honthorsta. W latach 1627-28 przebywał w Londynie, w latach 1629-35 we Włoszech (Wenecja, Bolonia, Rzym).

W 1653 nadano mu tytuł szlachecki. Od 1674 był dyrektorem nowo założonej Akademii Sztuki w Norymberdze.

Jest autorem 2-tomowego dzieła Teusche Akademie der edlen Bau-, Bild- und Malereikuenste (wyd. w Norymberdze w latach 1675-79), zawierającego m.in. zbiór życiorysów artystów wszystkich epok, w tym licznych twórców niemieckich.

Malował obrazy alegoryczne, mitologiczne, historyczne, portrety oraz obrazy ołtarzowe (7 ołtarzy w kościele benedyktyńskim w Lambach). Na zlecenie Maksymiliana I wykonał cykl Dwunastu miesięcy i alegorycznych przedstawień Nocy i dni w Neue Schloss w Oberschleissheim k. Monachium.

W swoim eklektycznym malarstwie łączył wpływy holenderskie z elementami barokowego malarstwa flamandzkiego (Rubens) i weneckiego.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Listopad (1643) – Schleissheim, Staatsgalerie
  • Mars, Wenus i Kupidyn (ok. 1630) – Sankt Petersburg, Ermitaż
  • Minerwa i Saturn chronią sztuki i nauki (1644) – Wiedeń, Kunsthistorisches Museum
  • Mistyczne zaślubiny św. Katarzyny (1642) – Wiedeń, Kunsthistorisches Museum
  • Odyseusz i Nauzyka (1688) – Amsterdam, Rijksmuseum
  • Święta Rodzina – Rennes, Musée des Beaux-Arts
  • Wielki targ rybny (1654-55) – Wiedeń, Kunsthistorisches Museum

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Dulewicz, Encyklopedia sztuki niemieckiej, Warszawa: WAiF ; Wydaw. Nauk. PWN, 2002. ISBN 83-01-13637-5
  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3