Julinho

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julinho
Imię i nazwisko Jùlio Botelho
Data i miejsce
urodzenia
29 lipca 1929
São Paulo, Brazylia 
Data i miejsce
śmierci
11 listopada 2003
São Paulo, Brazylia 
Pozycja napastnik
Wzrost 177 cm
Masa ciała 71 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1950
1951-1955
1954
1955-1958
1958-1967
Juventus São Paulo
Portuguesa São Paulo
Fluminense Rio de Janeiro (wyp.)
Fiorentina
Palmeiras São Paulo

191 (101)

89 (22)
266 (77)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1952-1965  Brazylia 25 (12)

Jùlio Botelho znany jako Julinho (ur. 29 lipca 1929 w São Paulo - zm. 11 listopada 2003 w São Paulo) - piłkarz brazylijski, występujący na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Julinho zaczął w klubie Juventus São Paulo w 1950roku. W 1951 przeszedł do Portuguesy São Paulo. W klubie z São Paulo grał do 1955 roku, z roczną przerwą na gre we Fluminense Rio de Janeiro. Podczas tego okresu wygrał Turniej Rio-São Paulo w 1952 i 1955 roku. W 1955 roku wyjechał i rozpoczął grę we Fiorentinie. Z Violą zdobył mistrzostwo Włoch w 1956 oraz zagrał w finale Pucharu Europy 1957, gdzie Fiorentina przegrała z Realem Madryt. Po powrocie do Brazylii w 1958, do końca swojej kariery Julinho grał w Palmeiras São Paulo. Z Palmeiras zdobył mistrzostwo Stanu São Paulo - Campeonato Paulista w 1959 i 1963 oraz wygrał Turniej Rio-São Paulo w 1965 i 1967 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Brazylii Julinho zadebiutował 6 kwietnia 1952 w meczu z reprezentacją Meksyku podczas Mistrzostw Panamerykańskich, które Brazylia wygrała. W następnym roku grał na Copa América 1953, na których Brazylia zajeła drugie miejsce, przegrywając w finale z reprezentacją Paragwaju. Julinho strzelił w tym turnieju pięć bramek, co dało tytuł wicekróla strzelców. W 1954 roku był członkiem kadry na Mistrzostwa Świata w Szwajcarii, na których Brazylia odpadła w ćwierćfinale z reprezentacją Węgier. Julinho zagrał we wszystkich trzech meczach turnieju. Podczas gry we Włoszech nie był powoływany do kadry. Wrócił do niej w 1960 roku. W tym roku zdobył z ekipą canarinhos Puchar Roca oraz Puchar Atlantycki. Później Julinho miał kolejną przerwę w występach kadrze, a ostatni mecz w drużynie narodowej zagrał 7 września 1965 w Belo Horizonte przeciwko reprezentacji Urugwaju. Łącznie w latach 1952-1965 rozegrał w reprezentacji 25 meczów i strzelił 12 bramek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miniencyklopedia Piłka Nożna nr 5/2004, roz. Historia meczów reprezentacji Brazylii 1914-2004, cz. 4 (1952-1956), cz. 3 (1957-2004), Oficyna wydawnicza ATUT, Wrocław 2004, ISSN 1644-8189, str. 9-10, 14, 16, 97-101.

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]