Aymoré Moreira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aymoré Moreira
Imię i nazwisko Aymoré Moreira
Data i miejsce
urodzenia
26 kwietnia 1912
Miracema, Brazylia 
Data i miejsce
śmierci
26 lipca 1998
Salvador, Brazylia 
Pozycja bramkarz
Wzrost 181 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1932-1933
1934-1935
1936-1946
America
Palmeiras
Botafogo
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1940  Brazylia 3 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1948-1949
1950
1951
1951-1952
1952
1953
1953
1953
1954-1957
1961-1963
1962
1962-1966
1966-1967
1967-1968
1967-1968
1968
1969-1970
1970-1971
1972-1974
1974-1975
1976-1977
1977
1977-1978
1979
1981-1982
1983

Olaria
Bangu
São Cristóvão
Palmeiras
Santos
Portuguesa
São Paulo
Brazylia
Palmeiras
Brazylia
São Paulo
Portuguesa
São Paulo
Flamengo
Brazylia
Corinthians
Portuguesa
Corinthians
Boavista
Porto
Panathinaikos
Botafogo
Cruzeiro
Vitória
Bahia
Galícia
Catuense
Taubate

Aymoré Moreira (ur. 26 kwietnia 1912 w Miracema – zm. 26 lipca 1998 w Salvador) – były brazylijski piłkarz, a po zakończeniu kariery trener. Podczas kariery występował na pozycji bramkarza.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Aymoré Moreira rozpoczął w 1932 roku w Americe Rio de Janeiro . W klubie z Rio de Janeiro grał do 1933. W latach 1934-1935 występował w Palmeiras São Paulo. Z Palmeiras zdobył mistrzostwo stanu Sao Paulo – Campeonato Paulista w 1934 roku. Ostatnie 10 lat kariery spędził w Botafogo, gdzie zakończył karierę piłkarską w 1946 roku.

W reprezentacji Brazylii Aymoré Moreira zadebiutował 27 listopada 1932 w meczu przeciwko drużynie okręgu Anadarachy, wygranym przez canarinhos 7:2. Następny mecz Aymoré Moreira w barwach Brazylii rozegrał 18 lutego 1940 roku. W lutym i marcu 1940 roku Brazylia rozegrała trzy towarzyskie mecze przeciwko reprezentacji Argentyny. Były to jedyne mecze międzypaństwowe Aymoré Moreiry w barwach canarinhos.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Aymoré Moreira, tak jak jego starszy brat Zezé Moreira, został trenerem piłkarskim. Karierę trenerską zaczął w małym klubie z Rio de JaneiroOlarii w 1948. Potem były Bangu, São Cristóvão, aż w 1951 został trenerem Palmeiras.W 1952 roku zaliczył epizody w Santosie i Portuguesie, po czym w 1953 roku został trenerem São Paulo FC, z którym wywalczył Mistrzostwo Stanu Sao Paulo – Campeonato Paulista w 1953 roku.

W tym samym roku zaczął trenować reprezentację Brazylii, którą poprowadził w Copa América 1953. Mimo zajęcia drugiego miejsca został zastąpiony na tym stanowisku przez swojego brata – Zezé. Bilans jego pierwszej kadencji to: 4 zwycięstwa i 3 porażki, przy bilansie bramkowym 17:9.

Po kolejnym pobycie w Palmeiras (1954-1957) i po czteroletniej przerwie w pracy w latach (1957-1961), w 1961 roku po raz drugi został selekcjonerem reprezentacji Brazylii. Był to najbardziej znany i zarazem najbardziej udany okres w jego karierze trenerskiej, czego dowodem było zdobycie po raz drugi Mistrzostwa Świata przez Brazylię na Mistrzostwach Światach w Chile. Obok Złotej Nike Aymoré Moreira zdobył z canarinhos Puchar O'Higgins w 1961, Puchar Osvaldo Cruz w 1961 i 1962 oraz Puchar Roca w 1963. Ostatnim meczem podczas tej kadencji selekcjonera był wygrany 3:0 mecz przeciwko reprezentacji NRD, rozegrany 22 maja 1963 w Berlinie Wschodnim. Na jego odejście zaważył słaby start Brazylii w Copa América 1963, gdzie zajęła dopiero czwarte miejsce. Bilans jego kadencji to: 25 zwycięstw, 4 remisy i 8 porażek, przy bilansie bramkowym 81:47.

Po rozstaniu z reprezentacją Brazylii Aymoré Moreira trenował drużyny klubowe: São Paulo, Portuguesę, São Paulo i Flamengo, bez wybitnych sukcesów. W latach 1967-1968 po raz trzeci i ostatni trenował drużynę canarinhos. Największym sukcesem z tego okresu był wywalczenie Pucharu Rio Branco w 1967. Ostatnim meczem w roli selekcjonera reprezentacji Brazylii był zremisowany 3:3 mecz przeciwko reprezentacji Jugosławii, rozegrany 17 grudnia 1968 w Rio de Janeiro. Bilans trzeciej kadencji Aymoré Moreiry, to: 11 zwycięstw, 4 remisy i 4 porażki, przy bilansie bramkowym 44:25. Łączny bilans jego trzech kadencji to: 40 zwycięstw, 8 remisów i 15 porażek, przy bilansie bramkowym 142:81.

Kolejnymi etapami kariery trenerskiej Aymoré Moreiry, były dwukrotnie Corinthians oraz ponownie Portuguesa, po czym zdecydował się na wyjazd do Europy. W Portugalii pracował najpierw w Boaviscie Porto (1972-1974), z którą zajął 7 i 9 miejsce w lidze portugalskiej oraz FC Porto, z którym zdobył wicemistrzostwo Portugalii w 1975 roku. Ostatnim etapem jego kariery w Europie była praca w Grecji w Panathinaikosie, gdzie został zastąpiony przez Kazimerza Górskiego. Po powrocie do Brazylii pracował w Botafogo, Cruzeiro, Vitória, Bahia, z którą zdobył dwukrotnie mistrzostwo Stanu Bahia – Campeonato Baiano w 1981 i 1982 roku. Ostatnimi klubami w karierze trenerskiej Aymoré Moreiry były: Galícia, Catuense oraz Taubate, w którym zakończył karierę trenerską.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miniencyklopedia Piłka Nożna nr 6 i 11-12 2004, Historia meczów reprezentacji Brazylii cz. 4 (1952-1956) i cz. 5 (1957-2004), Oficyna wydawnicza ATUT, Wrocław 2004, ISSN 1644-8189, str. 10-14, 18-20, 98-99.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]