Jurand ze Spychowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jurand ze Spychowa – postać fikcyjna z powieści Henryka Sienkiewicza pt. Krzyżacy.

Jego żona umarła ze strachu, podczas napadu Krzyżaków na Złotoryję, gdzie przebywała wraz z dworem ks. Janusza (Jurand przebywał wówczas w Spychowie). Od tamtej pory poświęcił się zemście i stał się postrachem rycerzy zakonu. Był ojcem Danusi, ukochanej (i pierwszej) żony Zbyszka z Bogdańca. Krzyżacy (Zygfryd de Löwe) pojmali go w Szczytnie, a następnie za zabicie kilku rycerzy zakonnych, w tym Gotfryda, wypalili mu jedyne oko (drugie stracił podczas jednej z bitew), obcięli język, prawą dłoń i przetrzymywali w lochach. Zygfryd, aby wyrządzić mu jeszcze większą krzywdę, wypuścił go. Dając upust swojemu okrucieństwu powiedział, że jeżeli nie trafi do Spychowa (był niewidomy), to niech zapyta o drogę (obcięli mu język). Jurand idąc przez las spotkał Maćka z Bogdańca i Jagienkę. Rozpoznał go Hlawa. Opiekowała się nim Jagienka przez dłuższy czas w Spychowie, podczas gdy Maćko wraz ze Zbyszkiem szukali porwanej Danuśki. Rycerze wzięli wówczas Zygfryda do niewoli i posłali Jurandowi, by go osądził, bowiem to on upokorzył Juranda. Jurand postanowił darować mu życie. Zmarł wkrótce po śmierci Danuśki, a Spychowem zajął się Hlawa wraz ze swoją żoną Anulą Sieciechówną.

W ekranizacji Krzyżaków z 1960 roku (reż. Aleksander Ford) rolę Juranda zagrał Andrzej Szalawski, natomiast w jego postać w rock operze "Krzyżacy" wcielił się Maciej Balcar.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]