Jurand ze Spychowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jurand ze Spychowa – postać fikcyjna z powieści Henryka Sienkiewicza pt. Krzyżacy.

Jego żona umarła ze strachu, podczas napadu Krzyżaków na Złotorię, gdzie przebywała wraz z dworem księcia Janusza (Jurand przebywał wówczas w Spychowie). Od tamtej pory poświęcił się zemście i stał się postrachem rycerzy zakonu. Był ojcem Danusi, ukochanej (i pierwszej żony) Zbyszka z Bogdańca. Krzyżacy (Zygfryd de Löwe) za zabicie kilku rycerzy zakonnych, w tym Godfryda, wypalili mu jedyne oko (drugie stracił już wcześniej podczas jednej z bitew), obcięli język, prawą dłoń i przetrzymywali w lochach. Zygfryd, aby wyrządzić mu jeszcze większą krzywdę, wypuścił go. Jurand idąc przez las spotkał Maćka z Bogdańca i Jagienkę. Rozpoznał go Czech Hlawa, giermek Zbyszka z Bogdańca. Opiekowała się nim przez dłuższy czas w Spychowie Jagienka, podczas gdy Maćko wraz ze Zbyszkiem szukali porwanej Danuśki. Rycerze wzięli wówczas Zygfryda do niewoli i posłali Jurandowi, by go osądził, bowiem to on upokorzył Juranda. Jurand postanowił darować mu życie. Zmarł wkrótce po śmierci Danuśki, a Spychowem zajął się Hlawa wraz ze swoją żoną Anulą Sieciechówną.

W ekranizacji Krzyżaków z 1960 roku (reż. Aleksander Ford) rolę Juranda zagrał Andrzej Szalawski, natomiast w jego postać w rock operze Krzyżacy wcielił się Maciej Balcar.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]