Kłosownica leśna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kłosownica leśna | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | wiechlinowce |
| Rodzina | wiechlinowate |
| Rodzaj | kłosownica |
| Gatunek | kłosownica leśna |
| Nazwa systematyczna | |
| Brachypodium sylvaticum (Huds.) P. Beauv. Ess. Agrostogr. 101, 155. 1812[2] |
|
| Synonimy | |
|
Bromus sylvaticus (Huds.) Pollich |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Kłosownica leśna (Brachypodium sylvaticum) – gatunek roślin należący do rodziny wiechlinowatych.
Spis treści |
Zasięg występowania[edytuj]
Występuje naturalnie w całej niemal Europie, Ameryce, północno-zachodniej Afrykce i na obszarach Azji o klimacie umiarkowanym. W Polsce jest gatunkiem rozpowszechnionym, występuje na stanowiskach naturalnych na terenie całego kraju. Bywa uprawiana jako roślina ozdobna[2].
Morfologia[edytuj]
- Pokrój
- Wieloletnia trawa kępkowa z wystającymi zielonymi kwiatostanami o bujnych lśniąco ciemnozielonych liściach, niezwykle gęsta, tworzy kępy złożone z wydłużonych liści.
- Łodyga
- Źdźbło nagie tylko na kolankach gęsto owłosione o wysokości 60-100 cm zawiera od 4 do 5 kolanek.
- Liść
- Blaszki liściowe ciemnozielone lub żółtozielone o długości do 35cm i szerokości od 0,7 do 1,5 cm, płaskie, lancetowate zwężające się ku szczytowi i w kierunku pochwy liściowej, wyraźnie bruzdkowane, delikatnie ząbkowane na brzegach, z dobrze zaznaczonym jasnym nerwem po dolnej stronie, wiotkie, zwieszone, miękko owłosione.
- Kwiaty
- Kłosokształtne o długości od 15 do 20 cm, kłosy luźne wyprostowane lub łukowate wierzchołkami zwisające w dół, kłoski 6-15-to kwiatowe o dugości do 2,5 cm, wrzecionowate, zwykle owłosione. Kłoski, najniższe osadzone na krótkich gałązkach
- Nasiono
- Ość plewki dolnej w wyższych kwiatach dłuższa od plewki.
Biologia i ekologia[edytuj]
- Rozwój
- Bylina, autotrof, hemikryptofit (pączki zimujące znajdują się na poziomie ziemi). Kwitnie w okresie od lipca do sierpnia. Odporna na niesprzyjające warunki, dobrze znosi cień i mrozy, toleruje niedobór światła. W miejscach prześwietlonych tworzy gęste skupiska w których dominuje, jednak po wyczerpaniu zasobów pokarmowych po 3-4 latach ginie
- Siedlisko
- Rośnie w lasach liściastych (dąbrowy, grądy, buczyny, łęgi) i zaroślach na niżu i w niższych partiiach górskich, na stanowiskach półcienistych na glebach przeciętnie wilgotnych lub wilgotnych, umiarkowanie żyznych lub żyznch, o odczynie obojętnym lub zasadowym, średnio zwięzłych. Preferuje stanowiska umiarkowanie zacienione, umiarkowanie chłodne warunki mikroklimatyczne (zwłaszcza w miejscach zacienionych).
- Fitosocjologia
- W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny (Ch.) dla klasy (Cl.) środkowoeuropejskie lasy liściaste (Querco-Fagetea). Gatunek wyróżniający (D) dla związku (All.) Alliarion[3]. Gatunek neutralny wobec kontynentalizmu.
Zastosowanie[edytuj]
Trawa ozdobna, w ogrodnictwie wykorzystywana do nasadzeń naturalistycznych i w pojemnikach, tworzy atrakcyjną zieleń pod drzewami w miejscach zacienionych.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–.
- ↑ 2,0 2,1 Taxon: Brachypodium pinnatum (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia[edytuj]
- Przewodnik. Rośliny i Zwierzęta. Warszawa: Multico, 1997. ISBN 83-7073-092-2.
