KC-10 Extender

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
KC-10A Extender
KC-10 w trakcie tankowania samolotu F-16
KC-10 w trakcie tankowania samolotu F-16
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent McDonnell Douglas
Typ Tankowiec powietrzny
Konstrukcja duralowo-kompozytowa, półskorupowa, kabina hermetyzowana, podwozie chowane
Załoga 4 (2 pilotów, nawigator i operator tankowania)
Historia
Data oblotu 12 lipca 1980
Lata produkcji 1979–1987
Egzemplarze 60 + 2
Liczba wypadków
 • w tym katastrof

1
Dane techniczne
Napęd 3 General Electric CF6-50C2 z ciągiem 233,31 kN
Wymiary
Rozpiętość 50,4 m
Długość 55,35 m
Wysokość 17,7 m
Powierzchnia nośna 367,7 m²
Masa
Własna 109,328 kg
Startowa 267,620 kg
Osiągi
Prędkość maks. 982 km/h
Prędkość wznoszenia 34,9 m/s
Pułap 10,180 m
Zasięg 7,032 km – bojowy
18,507 km – maksymalny
Dane operacyjne
Wyposażenie dodatkowe
System umożliwiający dotankowywanie innych samolotów w czasie lotu, oraz zbiorniki do przewożenia dodatkowego paliwa.
Użytkownicy
USAF, Koninklijke Luchtmacht
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

KC-10 Extenderlatająca cysterna umożliwiająca dotankowywanie innych samolotów w czasie lotu. Jest on specjalnie przystosowaną wersją cywilnego DC-10-30. Samolot znajduje się na wyposażeniu USAF. Obecnie użytkowanych jest 59 maszyn. Wszystkie stacjonują w bazach McGuire w New Jersey i Travis w Kalifornii. Samolot jest używany równolegle z kilkaset mniejszymi KC-135 Stratotanker. W odróżnieniu od KC-135 samolot wyposażony jest na stałe, oprócz używanego do tankowania samolotów USAF przewodu sztywnego, także w przewód elastyczny, z którego korzystają samoloty US Navy i Marines. Jest on aktualnie samolotem o największym na świecie zasięgu.

Został on wybrany w przetargu jaki zorganizował Departament Obrony USA w 1975. Startowały w nim jeszcze trzy inne maszyny (Boeing 747, Lockheed C-5 Galaxy i Lockheed L-1011). Jednak decyzją ówczesnego sekretarza obrony - Donalda Rumsfelda - wygrał właśnie model DC-10-30.

Przystosowanie modelu cywilnego do potrzeb armii wymagało zamontowania w miejsce przestrzeni ładunkowej w której normalnie znajdują się pasażerowie i bagaż, szeregu zbiorników do przewożenia paliwa i systemu, za pomocą którego inne samoloty mogły się "podczepiać" w celu dotankowania. Pierwszą maszynę dostarczono dopiero w 1981. Wyprodukowano tylko 60 sztuk, oznaczonych KC-10A, produkcja zakończyła się w 1987. Jeden samolot utracono na ziemi w pożarze.

Cena KC-10A: 88,4 mln USD /FY 98/

Istnieje również podobna wersja zwana KDC-10, są to dwa cywilne DC-10-30CF przebudowane na tankowce w 1995 dla Holenderskich Sił Powietrznych, w odróżnieniu od KC-10A operator podajnika paliwa siedzi z przodu maszyny, a do sterowania używa monitora.

KC-10 Extender tankujący F/A-18C lotnictwa marynarki
KC-10 Extender z bazy Travis dotankowujący F-22 Raptor

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]