Karl August von Hardenberg
Karl August baron von Hardenberg (ur. 1750, zm. 1822) – reformator, polityk i książę pruski.
Reformator, polityk i minister, który odegrał największą rolę wśród reformatorów Prus zagrożonych wówczas zniknięciem z mapy Europy. W 1795 doprowadził do zawarcia pokoju z Francją, co umożliwiło Prusom dokonanie III rozbioru Polski. W 1807 na żądanie Napoleona podał się do dymisji. Przeprowadził reformę państwa w duchu społecznego i gospodarczego liberalizmu. Uporządkował finanse, co umożliwiło Prusom spłacenie kontrybucji nałożonej przez Francję. Inicjator nowej organizacji archiwów, których najważniejszymi funkcjami miało być gromadzenie i udostępnianie materiałów źródłowych dla celów naukowych. Przeprowadził uwłaszczenie chłopów i sekularyzację dóbr kościelnych. Zniósł cechy oraz nadał prawa Żydom. Reprezentował Prusy na kongresach w Akwizgranie, Opawie i Weronie, a także na kongresie wiedeńskim w latach 1814-1815 zwołanym w celu dokonania zmian terytorialnych i ustrojowych po Wielkiej Rewolucji Francuskiej i wojnach napoleońskich, na którym decydujący głos mieli przedstawiciele pięciu mocarstw jednym z nich był Hardenberg.
W 1785 został kawalerem Orderu Orła Białego i Orderu Świętego Stanisława[1].
Przypisy
- ↑ Marta Męclewska, Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, Zamek Królewski, Warszawa 2008, s. 233.
