Leo von Caprivi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leo von Caprivi
Leo von Caprivi.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1831
Charlottenburg
Data i miejsce śmierci 6 lutego 1899
Skórzyn
Kanclerz Rzeszy i premier Prus
Okres urzędowania od 20 marca 1890
do 26 października 1894
Poprzednik Otto von Bismarck
Następca Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Georg Leo hrabia von Caprivi de Caprara de Montecuculi, (ur. 24 lutego 1831 w Charlottenburgu, zm. 6 lutego 1899 w Skórzynieniem. Skyren), kanclerz Rzeszy od 20 marca 1890 do 26 października 1894[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Do wojska wstąpił w 1849, przeszedł przez wszystkie stopnie kariery wojskowej. Uczestniczył w wojnie austriacko-pruskiej 1866 w stopniu majora sztabu generalnego przy głównym komendancie I korpusu. Podczas wojny francusko-pruskiej 1870-1871 był podpułkownikiem i szefem sztabu V korpusu. W 1877 został mianowany generałem, a w 1882 komendantem 30. dywizji w Metzu[1].

W 1883 powołany został na szefa admiralicji, czyli ministra marynarki niemieckiej. Po odejściu Bismarcka, niespodziewanie został 20 marca 1890 kanclerzem. Z początku piastował też stanowisko prezesa Rady Ministrów Prus, godność tę złożył dopiero 24 marca 1892[1].

Odnowienie trójprzymierza, reforma wojskowa i traktaty handlowe z Austro-Węgrami, Włochami, Belgią, Szwajcarią, Rumunią i Rosją, za które w dniu 18 grudnia 1891 wyniesiony został do godności hrabiowskiej, są wybitniejszymi punktami jego działalności politycznej. Za jego rządów, stosowanie prawa przeciwko socjalistom zostało złagodzone; prawo z dnia 4 maja 1874 o karach za odprawianie nabożeństw, uchylone zostało już w 1890; w Poznańskim oraz w Alzacji i Lotaryngii, zaniechany został system bezwzględnego niemczenia; zniesiono dokuczliwe przepisy paszportowe, itd.[1]

Powodem ustąpienia Leo von Caprivi 26 października 1894 był zbyt łagodny projekt ustawy przeciwko wywrotowcom, w rzeczywistości upadek jego był skutkiem długiej i wytrwałej kampanii, jaką prowadzili przeciw niemu junkrowie i stronnictwo agrarne pod protektoratem księcia Bismarcka[1].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Od jego nazwiska pochodzi nazwa Okręgu Caprivi w Namibii, który kolonia ta (wtedy Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia) otrzymała od Wielkiej Brytanii na podstawie umowy z roku 1890[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).