Karł Briułłow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Karl Briułłow)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Włoskie południe (1827)
Ostatni dzień Pompei (1827-1833)

Karł Pawłowicz Briułłow (ros. Карл Павлович Брюллов) (ur. 23 grudnia 1799 w Petersburgu, zm. 23 czerwca 1852 w Marciano pod Rzymem) – rosyjski malarz i architekt, młodszy brat architekta Aleksandra Pawłowicza Briułłowa.

Pochodził z rodziny Brulleau, Francuzów osiadłych od XVIII wieku w Rosji. Studiował 1809-1821 na petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych. Został nagrodzony złotym medalem za malarstwo historyczne. Po zakończeniu studiów 1822 wyjechał wraz z bratem do Włoch dzięki stypendium Towarzystwa Popierania Artystów z zadaniem skopiowania „Szkoły Ateńskiej” Rafaela w naturalnych rozmiarach.

Przed osiedleniem się na dłużej w Rzymie odwiedził Drezno i Monachium.

W Rzymie namalował „Włoski poranek” (Итальянское утро) 1823 oraz „Włoskie południe” (Итальянский полдень) 1827. W latach 1827-1833 stworzył monumentalny obraz „Ostatni dzień Pompei” (Последний день Помпеи) który przyniósł mu sławę w Europie. Następne dzieło, „Zamordowanie Inês de Castro” (1834) utrwaliło jego sławę.

Przez Grecję, Turcję i Palestynę powrócił do Rosji gdzie został profesorem na petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych . W latach 1836-1848 namalował cykl obrazów poświęconych historii Rosji oraz wiele portretów. Dla petersburskiego soboru Kazańskiej Ikony Matki Bożej namalował obraz „Wniebowstąpienie Chrystusa”. Wykonał także polichromię kopuły soboru św. Izaaka w tym samym mieście.

Briułłow zaprojektował też jako architekt kilka budowli sakralnych w Petersburgu.

Wobec pogarszającego się stanu zdrowia Briułłow wyjechał w roku 1849 na Maderę, 1850 do Włoch. Zmarł w Marciano koło Rzymu i spoczął na rzymskim cmentarzu ewangelickim.

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]