Karol Lucjan Bonaparte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Bonaparte
Karol Bonaparte
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1803
FrancjaParyż, Francja
Data i miejsce śmierci 29 kwietnia 1857
FrancjaParyż, Francja
Zawód Ornitolog
Herb rodu Buonaparte

Karol Lucjan Bonaparte (fr. Charles Lucien Jules Laurent, 24 maja 1803, Paryż29 kwietnia 1857 tamże) - książę Canino i Musignano, najstarszy syn Lucjana Bonaparte, brata Napoleona I, zoolog i ornitolog o sławie światowej. Pisał po angielsku, włosku i francusku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

Napoleon, pragnąc by jego rodzeństwo, szczególnie bracia, zawierało małżeństwa z osobami ze starych rodów panujących, nie uznał małżeństwa Lucjana z Aleksandryną de Bleschamp i rodzina musiała się schronić przed jego niełaską w Rzymie pod opiekuńcze skrzydła papieża Piusa VII. Tam, w Italii, w czasie wędrówek w okolicach zamku rodzinnego w Canino koło Viterbo przyszły uczony zaczął interesować się przyrodą i szczególnie ornitologią.

Zenajda Bonaparte

29 czerwca 1822 Karol Lucjan poślubił w Brukseli kuzynkę Zenajdę Bonaparte (1801-1854), jedną z dwóch córek najstarszego z rodzeństwa Bonapartych Józefa, byłego króla Neapolu i Hiszpanii. Młoda para udała się do USA, gdzie już przebywał Józef Bonaparte. Od 1823 do 1826 Karol Lucjan był aktywnym członkiem Towarzystwa Naukowego w Filadelfii, w 1824 opublikował swój pierwszy artykuł z dziedziny ornitologii.

Praca[edytuj | edytuj kod]

W latach 1825 do 1833 Bonaparte wydał w Filadelfii swą American Ornithology w czterech tomach, w 1826 dzieło Ornithology of North America. W tym samym roku powrócił z rodziną do Europy i osiedlił się w roku 1828 w Rzymie. W latach 1832-1841 opublikował swe dzieło o faunie włoskiej, Iconographia della Fauna Italica. Został w tych latach członkiem-korespondentem Francuskiej Akademii Nauk (Institut de France), Królewskiej Akademii Nauk w Berlinie i uniwersytetu w szwedzkiej Uppsali.

Nazwisko Bonapartego nadano wielu nowo odkrytym ptakom, m.in. Nothocercus bonapartei, Coeligena bonapartei i Gymnobucco bonapartei. Ornitologia zawdzięcza mu opis 181 gatunków ptaków.

W roku 1840 zmarł ojciec Lucjan i Karol Lucjan odziedziczył po nim papieski tytuł księcia Canino i Musignano oraz majątki, które wkrótce sprzedał włoskim książętom Torlonia, tracąc przy tym tytuły związane z tą ordynacją. Z Ameryki wyniósł poglądy demokratyczne; jako przekonany idealista wziął udział w powstaniu rzymskim przeciw władzy papieskiej w Państwie Kościelnym (1847-1849) i przyjął funkcję zastępcy prezydenta republikańskiego Zgromadzenia Ustawodawczego. Po interwencji wojsk francuskich i klęsce powstania udał się na emigrację do Lejdy i potem do Paryża. Od roku 1854 był dyrektorem paryskiego Ogrodu Botanicznego, Jardin des Plantes.

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

Z Zenaidą miał dwanaścioro dzieci, spośród których najbardziej się wyróżnił Napoleon Lucjan Bonaparte, kardynał.

Ostatni okres życia[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci żony Karol Lucjan przyjął na parę lat przed śmiercią święcenia kapłańskie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nouvelle Biographie Générale, Tome 38, Paris 1862
  • Patricia T. Stroud, The Emperor of Nature – Charles Lucien Bonaparte&his World, 2000

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Artykuł w Catholic Encyclopedia