Keith Park

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Keith Park
20 zwycięstw
Keith Park
Air Chief Marshal Air Chief Marshal
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1892
Thames (Nowa Zelandia)
Data i miejsce śmierci 6 lutego 1975
Auckland
Przebieg służby
Lata służby od 1911
Siły zbrojne RFC Royal Flying Corps,
RAF Royal Air Force
Jednostki 48 Squadron, 11. Grupa RAF
Stanowiska dowódca Stacji RAF Tangmere, 11. Grupy RAF, Siły alianckie w Azji Południowo-Wschodniej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa,
Bitwa o Anglię
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Order Imperium Brytyjskiego 1917–1935 (wojskowy) Military Cross nadany dwukrotnie (Wielka Brytania) Distinguished Flying Cross (Wielka Brytania) Krzyż Wojenny 1914–1918 (Francja) Legia Zasługi (USA)

Sir Keith Rodney Park (ur. 15 czerwca 1892, zm. 6 lutego 1975) – nowozelandzki as myśliwski z czasów I wojny światowej i późniejszy wysoki dowódca Royal Air Force w czasie II wojny światowej, taktyczny dowódca w czasie bitwy o Anglię i bitwy o Maltę.

Park wstąpił do obrony terytorialnej do oddziału artylerii. Uczestniczył ze swoim oddziałem w bitwie o Gallipoli. Podjął później nietypową decyzję o przeniesieniu się do Armii Brytyjskiej. Po ewakuacji z Gallipoli znalazł się we Francji i brał udział w bitwie nad Sommą. 21 października 1916 został ranny, kiedy pocisk trafił jego konia. Po ewakuacji do Anglii i leczeniu przeniósł się w grudniu do Royal Flying Corps.

Po czasie, który spędził jako instruktor (najpierw uczył się dowodzenia, potem pilotażu), trafił do 48 Squadronu stacjonującego w La Bellevue niedaleko Arras 7 lipca 1917, gdzie latał na samolocie Bristol F.2 Fighter. 17 sierpnia zestrzelił 4 samoloty wroga, za co został odznaczony Military Cross. 5 września zestrzelił Franza Perneta z Jasta Boelcke, spokrewnionego z generałem Erichem Ludendorffem. Sam był zestrzelany dwukrotnie.

W okresie międzywojennym dowodził placówkami RAFu i był instruktorem. W 1938 został oficerem sztabu przy Sir Hugh Dowdingu.

Kiedy rozpoczęła się II wojna światowa, został dowódcą 11. Grupy RAF i był odpowiedzialny za obronę Londynu i południowej Anglii w kwietniu 1940. Organizował patrole myśliwskie nad Dunkierką w czasie ewakuacji aliantów.

W kwietniu 1942 wyjechał do Egiptu, gdzie organizował obronę Delty Nilu. W lipcu kierował obroną Malty. Stamtąd jego myśliwce uczestniczyły w kampaniach w Północnej Afryce i Sycylii. W lutym 1945 został dowódcą sił alianckich w Azji Południowo-Wschodniej.

Keith Park został promowany do stopnia Air Chief Marshal przeniesiony do rezerwy 20 grudnia 1946 i powrócił do Nowej Zelandii.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]