Kennin-ji
Kennin-ji (jap. 建仁寺 Kennin-ji?) – pierwsza świątynia (czyt. jap.: tera; czyt. sinojap.: ji) zen w Japonii, zbudowana w Kioto. Główny obiekt sakralny szkoły rinzai.
Jej założycielem był Myōan Eisai, a fundatorem siogun Minamoto no Yori'ie. Świątynia została zbudowana w 1202 r. w Kioto. Warunkiem postawionym Eisaiowi była jego zgoda na postawienie na terenie świątyni pawilonów, w których będą się odbywać praktyki szkół shingon i tendai. Podstawą praktyki był jednak zen w tradycji rinzai. Kennin-ji została autoryzowana jako filia świątyni Enryaku.
Mimo różnych nacisków ze strony starszych szkół buddyzmu japońskiego z góry Hiei (shingon, tendai, kegon), aby zabronić Eisaiowi nauczania, cieszył się on poparciem siogunatu i na tyle wzmocnił swoją pozycję, że Kennin-ji została uznana za oficjalną świątynię.
Świątynia Kennin jest jednym z pięciu obiektów sakralnych buddyzmu zen w Kioto, zwanych łącznie: Kyōto-gozan. "Gozan" oznacza dosł. "pięć gór" (świątynie budowano przeważnie w trudno dostępnych partiach gór).
Następcą Eisaia w tej świątyni został Myozen Ryōnen (1184–1225). Jednym z jego uczniów był Eihei Dogen.
