Fuerteventura
| Fuerteventura | |
Fuerteventura |
|
| Kontynent | Afryka |
| Państwo | |
| Akwen | Ocean Atlantycki |
| Powierzchnia | 1659,74 km² |
| Populacja (2005) • liczba ludności • gęstość |
86 642 52 os./km² |
| Mapa wyspy |
|
Fuerteventura – hiszpańska wyspa, położona we wschodniej części archipelagu Wysp Kanaryjskich, na Oceanie Atlantyckim, nieopodal północno-zachodnich wybrzeży Afryki, zaliczana do Makaronezji[1]. Razem z wyspami Lanzarote i Gran Canaria tworzy prowincję Las Palmas. Powierzchnia wyspy wynosi 1659,74 km², zamieszkuje ją 86 642 osób (2005).
Spis treści |
Nazwa[edytuj]
Według części źródeł nazwa wyspy został utworzona przez ekspedycję Jeana de Béthencourt, który na Fuerteventurze po raz pierwszy trafił na znaczący opór ludności i był zmuszony ściągać z Hiszpanii posiłki do jej podboju. Nazwa pochodzi z ojczystego dla Béthencourta języka francuskiego i oznacza „mocną przygodę” (fr. forte aventure)[2].
Historia wyspy[edytuj]
Prawdopodobnie pierwsi osadnicy trafili na wyspę z terenu Afryki Północnej. Słowo Mahorero (Majorero) albo inaczej Maho, jest wciąż używane do określania mieszkańców wyspy. Wyraz ten wywodzi się od antycznego słowa "mahos" znaczącego tyle co buty zrobione z koźlej skóry, które nosili rodowici mieszkańcy wyspy. Guanczowie mieszkali w jaskiniach i posiadali cechy ludzi z basenu Morza Śródziemnego. W antyku wyspa posiadała inną nazwę – "Planaria". Wynikało to z charakterystycznego ukształtowania powierzchni wyspy. W XI w. p.n.e. na Fuerteventurę oraz Lanzarote przybywają statki Fenicjan. Na przełomie I i II wieku, rzymski pisarz Pliniusz Starszy w swoim dziele "Historia naturalna" po raz pierwszy wspomina o Wyspach Szczęśliwych. Portugalscy i Hiszpańscy handlarze niewolników i poszukiwacze skarbów pod koniec XIV i na początku XV wieku wykazują duże zainteresowanie wyspą. W 1405 roku francuski zdobywca Jean de Béthencourt najechał wyspę i nadał swoje imię ówczesnej stolicy wyspy Betancurii. W 1492 roku Wyspy Kanaryjskie były ostatnim miejscem postoju Krzysztofa Kolumba przed wyruszeniem w podróż na zachód. W 1835 roku stolicą wyspy zostało Puerto del Rosario. W 1852 roku wyspa stała się miejscem wolnego handlu, dzięki Izabeli II Hiszpańskiej. W 1927 roku Fuerteventura, razem z Lanzarote, stała się częścią prowincji Gran Canarii. W latach 40. XX wieku na wyspie powstało lotnisko, natomiast w latach 60. na wyspie pojawili się pierwsi turyści, powstało aktualne lotnisko i zaczęto budować hotele i infrastrukturę turystyczną. W 2009 roku wyspę uznano za rezerwat biosfery UNESCO.
Geografia[edytuj]
Fuerteventura zajmuje powierzchnię 1659,74 km2. Wyspa wchodzi w skład hiszpańskiej prowincji Las Palmas i dzieli się na 6 regionów:
- Antigua
- Betancuria
- La Oliva (do regionu zaliczamy także małą wyspę Islote de Lobos)
- Pájara
- Puerto del Rosario
- Tuineje
Druga co do wielkości wyspa archipelagu, znajduje się 100 kilometrów od wybrzeża Afryki. Fuerteventura posiada najdłuższą linię brzegową i naturalne, szerokie plaże (jest ich ponad 150). Najsłynniejszą z nich jest pokryta białym piaskiem Playa de Sotavento de Jandia, na której corocznie odbywają się międzynarodowe zawody zaliczane do pucharu świata w windsurfingu.[3]
Klimat[edytuj]
Klimat panujący na wyspie jest bardzo suchy. Czasami w okresie wiosennym na Fuerteventurze występują burze piaskowe niosące piasek zwany kalima znad Sahary.
Temperatura na wyspie rzadko spada poniżej 25 °C, często przekracza 30 °C.
Geologia[edytuj]
Fuerteventura jest najstarszą wyspą wchodzącą w skład Wysp Kanaryjskich – powstała 21 milionów lat temu. Najwyższy szczyt to Pico de la Zarza (812 m n.p.m.) położony w południowo-zachodniej części wyspy. Dominuje pustynny krajobraz, wraz z masywem wulkanicznym.
Roślinność wyspy[edytuj]
Fuerteventura posiada zróżnicowaną szatę roślinną, na wyspie rośnie wiele endemicznych gatunków[4]. Na Fuerteventurze możemy znaleźć lokalne gatunki woskownicy, chróściny oraz ostrokrzewu. Do kolejnych roślin endemicznych zaliczamy między innymi : argyrantemę krzewiastą, eonium oraz sosnę kanaryjską.
Daktylowiec kanaryjski jest natomiast rośliną, którą można spotkać także poza Wyspami Kanaryjskimi.
Główne miasta[edytuj]
Czas lokalny[edytuj]
Czas lokalny na wyspie to UTC+0:00, czyli czas polski minus 1 godzina.
Waluta[edytuj]
Na wyspie walutą jest Euro, tak samo jak w Hiszpanii w skład której wchodzi wyspa. Jest to jedno z miejsc, które leżąc geograficznie poza Europą mają Euro jako swoją główną walutę.
Flaga[edytuj]
Flaga wyspy jest zielona po lewej stronie i biała po prawej stronie.
Gospodarka[edytuj]
Główny dochód mieszkańców wyspy to turystyka. Dość dobrze rozwinięte jest także rybołówstwo, uprawa warzyw i owoców oraz produkcja miejscowego sera, robionego z mleka fuerteventurskich kóz. Główne ośrodki turystyczne to Corralejo, Costa Calma, Morro Jable oraz Caleta de Fuste.
Ciekawostki[edytuj]
- Miguel de Unamuno (hiszpański filozof i poeta), który trafił na Fuerteventurę przez generała Franco, w swoich utworach opisał wyspę jako "oazę na pustyni cywilizacji".
Przypisy
- ↑ Robert Machowski, Mariusz Rzętała. Teneryfa i La Gomera - wyspy przyrodniczych osobliwości dla geografów. „Z badań nad wpływem antropopresji na środowisko”. 12, s. 139-143, 2011. ISSN 1895-6777.
- ↑ Ernest Kowalczyk. Wyspy (Nie)szczęśliwe. „Mówią Wieki”. 9/2011 (620), s. 33. Bellona SA. ISSN 12304018 (pol.).
- ↑ Fuerteventura24.pl
- ↑ Na Wyspach Kanaryjskich występuje ok. 1800 roślin rodzimych. Jest to połowa wszystkich roślin wysp
Bibliografia[edytuj]
- Robert Machowski, Mariusz Rzętała. Teneryfa i La Gomera - wyspy przyrodniczych osobliwości dla geografów. „Z badań nad wpływem antropopresji na środowisko”. 12, s. 139-143, 2011. ISSN 1895-6777.
- Wyspy Kanaryjskie, Paul Murphy, Wiedza i Życie, 2003, ISBN 83-7184-174-4
- Wyspy Kanaryjskie. Przewodnik i mapa, Andy Gravette, Konemann, 2000, ISBN 3-8290-3462-8
- Klub roślinnych osobowości artykuł Wiedzy i życia, nr 6/2007, ISSN 0137-8929
Linki zewnętrzne[edytuj]