Klimat okołobiegunowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Strefa Klimatów okołobiegunowych – w klasyfikacji klimatów Wincentego Okołowicza jest to jedna z pięciu głównych stref klimatycznych. Obejmuje dwa typy klimatów:

Oba te klimaty charakteryzują się niskimi opadami przez cały rok, nie przekraczającymi 250 mm, w klimacie subpolarnym są to opady głównie śniegu, zaś w klimacie polarnym tylko śniegu. W klimacie subpolarnym temperatura w najcieplejszym miesiącu nie przekracza +6 °C, a większą część roku jest ona niższa. W klimacie polarnym temperatura jest zawsze mniejsza niż 0 °C, a roczna amplituda temperatury powietrza jest bardzo wysoka i może wynosić nawet 80 °C.

Charakterystyka klimatu subpolarnego:

  • pojawia się zjawisko dnia i nocy polarnej
  • brak klimatycznego lata (2-3 miesiące temp. do 5 °C)
  • zima długa, mroźna trwająca 9-10 miesięcy
  • opady śniegu do 300 mm

Charakterystyka klimatu polarnego:

  • zjawisko dnia i nocy polarnej
  • przez cały rok temp. ujemne (-20 °C do -50 °C)
  • opady śniegu do 250 mm

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Geografia Vademecum, J. Stasiak, Z. Zaniewicz; Wydawnictwo pedagogiczne OPERON, Gdynia 2006; ISBN 978-83-7461-942-4
  • "Strefy Klimatyczne" - Wincenty Okołowicz; Atlas Geograficzny, praca zbiorowa, ; PPWK Warszawa 1990, Wydanie XXIII; ISBN 83-7000-011-8