Kolczurka klapowana

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Kolczurka klapowana
Systematyka wg Reveala
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa Rosopsida
Rząd dyniowce
Rodzina dyniowate
Rodzaj kolczurka
Gatunek kolczurka klapowana
Nazwa systematyczna
'Echinocystis lobata'
(Michx.) Torr. &. Gray - in Fl. N. Amer. (Torr. & A. Gray) 1: 542. 1840 [Jun 1840]
Galeria zdjęć i grafik

Kolczurka klapowana (Echinocystis lobata) - bardzo inwazyjny kenofit, jednoroczne pnącze z rodziny dyniowatych. W Polsce jest uprawiana i często dziczejąca.

Roślina prawdopodobnie pochodzi z Ameryki Północnej, lecz jest tak inwazyjna, że trudno co do tego mieć pewność. W Polsce pierwsze okazy stwierdzono pod koniec lat 70. XX w., a samą roślinę opisano w Przyrodzie Polskiej. Atrakcyjny wygląd kwiatów oraz charakterystyczne, strzelające nasionami owoce wzbudzają zainteresowanie ludzi i stanowią podstawę jej ekspansji na dalekie odległości. Obfitość nasion oraz umiejętność samorozsiewania zapewniają ekspansję miejscową oraz trwałość stanowisk.

[edytuj] Charakterystyka

Łodyga
Pnąca, silnie rozgałęziająca się i tworząca wąsy czepne, również rozgałęziające się.
Liście
Miękkie, 5-7 klapowe, ostro zakończone, lekko piłkowane na długich ogonkach. Dojrzałe do ok. 8 cm dł.
Kwiaty
Roślina jednopienna lecz rozdzielnopłciowa. Kwiaty sześciokrotne - żeńskie pojedyncze w rozgałęzieniach łodygi, męskie liczne, białe, zebrane w długie grona.
Owoc
Zielony i owalny, strąk pokryty miękkimi kolcami z 4 brązowymi lub czarnymi nasionami. przypominającymi nieco nasiona dyni. Mięsiste ścianki owocu oraz wnętrze są obficie wypełnione powietrzem i wodą osiągającą znaczne ciśnienie (25 mph) co pozwala wyrzucić dojrzałe nasiona z prędkością 11,5 m/s na znaczną odległość. Owoc otwiera się przodem (stroną przeciwną do szypułki) i tylko na tyle aby nasiona mogły wylecieć (autochoria). Część nasion może zostać lecz te po wyschnięciu wytrząśnie wiatr. Suche owoce są kłujące a po zimie można obserwować ich wewnętrzny włóknisty stelaż.
Biotop, wymagania
Mało wybredna ale idealnym siedliskiem dla niej są łęgi oraz wilgotne miejsca o pH obojętnym, płoży się i wspina po drzewach i krzewach.