Kombi (zespół muzyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kombi (grupa muzyczna))
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kombi
Rok założenia 1976
Pochodzenie Gdańsk,  Polska
Gatunek rock, experimental, jazz-rock, synth pop, pop-rock, pop
Aktywność 1976-1992
Wytwórnia płytowa Pronit, Wifon, Polskie Nagrania Muza, Tonpress, MTJ
Powiązania Akcenty, Kombii, Kombi Łosowski
Byli członkowie
Sławomir Łosowski, Grzegorz Skawiński, Waldemar Tkaczyk, Jan Pluta, Jerzy Piotrowski, Tomasz Łosowski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kombi – polski zespół muzyczny, założony w 1976 roku przez Sławomira Łosowskiego, Grzegorza Skawińskiego, Waldemara Tkaczyka i Jana Plutę, na bazie zespołu Akcenty powstałego w roku 1969.

Grupa Akcenty wykonywała początkowo muzykę blues rockową, następnie free jazz i muzykę eksperymentalną. W latach 70. kojarzona była jako sztandarowy zespół Muzyki Młodej Generacji. Od czasu powstania zespołu Kombi w 1976 grupa grała pop rock, a od 1983 roku nagrywała utwory elektroniczne, spod znaku synth popu. Najpopularniejsze piosenki Kombi to „Słodkiego miłego życia”, „Nasze randez-vous”, „Black and White”, „Kochać cię – za późno”, „Nie ma zysku”, „Przytul mnie”, „Królowie życia”, „Za ciosem cios” i „Nietykalni”.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Akcenty[edytuj | edytuj kod]

Sławomir Łosowski – lider zespołu
Od lewej: Waldemar Tkaczyk, Grzegorz Skawiński i Jan Pluta, 2007
Tomasz Łosowski

Zespół Akcenty, założony w 1969, zaczynał od występów w młodzieżowych i studenckich klubach Trójmiasta, grając bluesa i rock, free jazz i experimental (od 1971). W 1971 Akcenty były w nurcie muzyki improwizowanej i eksperymentalnej. Utwory Akcentów stały się kompozycjami instrumentalnymi, często o rozbudowanych formach, zmieniających się podziałach rytmicznych oraz bogatych improwizacjach. Zespół wziął udział w trzech edycjach festiwalu „Młodzieżowej Muzyki Współczesnej” w Kaliszu. Na ostatni z nich w 1973 zespół w składzie Łosowski, Gągałka, Rucki zdobył pierwszą nagrodę, wykonując kompozycje Łosowskiego: Bumerang, Siódme Żebro i Zapylanie. Akcenty czterokrotnie wystąpiły we Wrocławiu na festiwalu „Jazz nad Odrą”; w 1973 zespół zdobył tam wyróżnienie, a rok później Łosowski główną nagrodę indywidualną. Grupa nagrała kilka utworów w studiu studenckiego radia SAR Politechniki Gdańskiej. Grupa Kombi powstała na bazie Akcentów grała na początku utwory pop-rockowe a od roku 1983 synth pop.

Sławomir Łosowski w wywiadzie dla tygodnika „Bandera” z 25 maja 1985:

Quote-alpha.png
Na początku lat siedemdziesiątych zainteresowałem się muzyką syntezatorową. Wspólnie z przyjaciółmi elektronikami przerabialiśmy tradycyjne organy elektronowe. Pewne udoskonalenia i dodatkowe urządzenia otwierały nowe, ciekawe możliwości brzmieniowe, a muzyka, którą graliśmy, zaczęła podążać w kierunku fuzji jazzu i elektroniki.

Po epizodzie z muzyką improwizowaną i eksperymentalną Łosowski postanowił jednak wrócić do swoich rockowych korzeni. Okazją do tego było rozstanie się w 1975 r. ze swoją dotychczasową sekcją rytmiczną i kolejna zmiana towarzyszących muzyków. W jednym z Trójmiejskich klubów usłyszał rockowego perkusistę Jana Plutę. Pluta grał bardziej rockowo niż perkusista Akcentów i Łosowski zaproponował mu współpracę. W składzie zespołu był wcześniej śpiewający basista Zbigniew Sentowski, jednak jego zainteresowania muzyczne skupiały się głównie na bluesie. Wówczas Pluta zarekomendował Waldemara Tkaczyka, z którym już wcześniej grał. Łosowski chciał rozszerzyć zespół o jeszcze jeden instrument melodyczny; na początku skłaniał ku instrumentowi dętemu. Wtedy został mu zarekomendowany przez Tkaczyka jego kolega gitarzysta Grzegorz Skawiński i wystąpił gościnnie na koncercie z Akcentami w Hali Olivia, po którym Łosowski zdecydował się na przyjęcie go do zespołu. Został ukształtowany nowy skład Akcentów i zespół pracował nad repertuarem oraz koncertował w klubach młodzieżowych i studenckich[1]. Teksty do pierwszych utworów wokalnych zespołu napisała Anna Sawicka[2].

Nowy repertuar zespołu znalazł większą ilość słuchaczy i większe zainteresowanie. W 1975 Łosowski nawiązał stałą współpracę z Bałtycką Agencją Artystyczną w Sopocie, co dało możliwość grania większej ilości koncertów i lepszej promocji zespołu. W agencji zasugerowano mu zmianę nazwy zespołu na bardziej współczesną. 4 lipca 1976 zespół grając na żywo w audycji radiowej Radia Gdańsk wystąpił przez większą część koncertu jako Akcenty a dwa ostatnie utwory i bis zagrał już jako Kombi[3].

Kombi[edytuj | edytuj kod]

Budynek przy ul. Kolejarzy 11 w Gdańsku Wrzeszczu, gdzie powstało Kombi[4]

Pierwszy koncert oficjalnie pod nazwą Kombi muzycy zagrali w sopockiej Operze Leśnej 2 sierpnia 1976[5]. Nazwa zespołu została wybrana wśród propozycji złożonych przez wszystkich członków zespołu i managera Jarosława Szeipuka. Przyjęto propozycję nazwy zespołu, której autorem był Jan Pluta. Nowym managerem zespołu został Jacek Sylwin. W 1978 roku Kombi wystąpili podczas koncertu Muzyka Młodej Generacji, obok takich grup jak Exodus, Krzak czy Res Publica[6]. Rok później ukazał się debiutancki singel zespołu z instrumentalną kompozycją „Wspomnienia z pleneru”, natomiast rok 1980 przyniósł pierwszy longplay, zatytułowany Kombi, z przebojami „Hotel twoich snów” i „Przytul mnie”. Rok później do grupy dołączył perkusista Jerzy Piotrowski (ur. 1950), a zespół wyruszył w duże trasy koncertowe za granicą. Drugi album, pt. Królowie życia, został nagrany na przełomie 1980 i 1981 roku. Zawierał popularny utwór tytułowy oraz kompozycję „Bez ograniczeń”, będącą przez wiele lat sygnałem muzycznym audycji telewizyjnej 5-10-15.

Pod koniec 1982 roku powstał pierwszy w pełni utwór elektroniczny zespołu pod tytułem „Inwazja z Plutona”, zaś w 1983 roku „Linia życia”, zespół równocześnie nagrywał materiał na trzecią płytę, Nowy rozdział. Nagrania te utrzymane były w zupełnie innej stylistyce, nawiązywały do muzyki elektronicznej i synth popu, a wykorzystano w nich syntezator Prophet 5 oraz perkusję elektroniczną Simmons (model SDS V). Album, wydany w roku 1984, okazał się dużym sukcesem i zawierał wielkie przeboje „Słodkiego miłego życia”, „Nie ma zysku” i „Kochać cię za późno”. Na XXI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu zespół wielokrotnie bisował z piosenką "Słodkiego miłego życia" i zdobył nagrodę publiczności[7]. Muzycy nawiązali współpracę z londyńską firmą Passion Records, czego efektem był występ na targach muzycznych w Cannes i nagranie anglojęzycznych wersji kilku piosenek, tj. „You Are Wrong” czy „Obsession”, które premiery miały wczesną wiosną 1985 roku. W listopadzie tego samego roku wydany został czwarty album, pt. Kombi 4, na którym znalazły się jedne z największych przebojów w dorobku zespołu – „Nasze randez-vous” i „Black and White”. Na tym albumie wykorzystano m.in. syntezator Yamaha DX7 i, syntezator dźwiękowy Ensoniq Mirage czy automat perkusyjny Yamaha RX11. Całością sterował komputer Commodore 64 (jako sekwencer MIDI).

W 1986 roku, z okazji 10-lecia istnienia grupy, odbyła się seria kilkudziesięciu koncertów w Polsce, a także za granicą. Rezultatem trasy była koncertowa płyta Live, na której znalazł się zapis występu w Sopocie. Tego samego roku Piotrowski opuścił Kombi i odtąd zespół występował jako trio. Wiosną 1987 odbyło się pierwsze tournée grupy po Ameryce Północnej. W tym samym roku zespół odwiedził z występami Włochy i Niemcy, a w kolejnym m.in. Wielką Brytanię i Grecję. W 1988 roku zespół zarejestrował materiał do piątego LP pod tytułem Tabu, który wydano rok później. Brzmieniowo nie odbiegał od stylistyki dwóch poprzednich płyt. Znalazły się na nim przeboje „Nietykalni – skamieniałe zło”, „Pamiętaj mnie” (jedna z pierwszych pozycji albumu upubliczniona jesienią 1988 roku) oraz „Tabu – obcy ląd”.

Na rok 1991 przypadło 15-lecie działalności muzycznej Kombi. Wydany został album The Best of Kombi z 16 największymi przebojami w nowych wersjach. W lipcu w Sopocie odbył się legendarny koncert z okazji jubileuszu, który został sfilmowany i wyemitowany przez TVP. Do zespołu jako perkusista dołączył Tomasz Łosowski, syn Sławomira. Na początku 1992 roku grupa wyjechała po raz kolejny do Ameryki – tam jednak Skawiński i Tkaczyk podjęli decyzję o odejściu z grupy. Kombi zagrało jeszcze kilka koncertów, a ostatni z nich został wydany na płycie.

Po powrocie do kraju Sławomir Łosowski próbował kontynuować działalność zespołu, organizując przesłuchania na jego nowych członków, nagrał również razem z Tomaszem album Nowe narodziny, lecz trudna sytuacja rodzinna (choroba żony) spowodowała zawieszenie planów kontynuacji działalności muzycznej.

W roku 2003 trzech byłych członków powołało do życia zespół o nazwie Kombii, jednak bez udziału założyciela – Sławomira Łosowskiego. Pod wpływem petycji fanów Sławomir Łosowski powołał w 2004 zespół Kombi Łosowski. Występuje w nim wraz ze swoim synem Tomaszem i wokalistą Zbigniewem Filem.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Albumy kompilacyjne[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

  • "Wspomnienia z pleneru"/"Przeciąg" (1979)
  • "Hej rock and roll"/"Przytul mnie" (1980)
  • "Hotel Twoich snów"/"Przytul mnie" (1980)
  • "Taniec w słońcu"/"Królowie życia" (1981)
  • "Wejdź siostro" (1981)
  • "Victoria Hotel"/"Open-air Remembrance" (1981)
  • "Spring in Poland"/"Dance in the Sunshine" (1982)
  • "Inwazja z Plutona"/"Nie ma jak szpan" (1983)
  • "Linia życia"/"Komputerowe serce" (1983)
  • "Słodkiego miłego życia"/"Nie ma zysku" (1984)
  • "You Are Wrong" (1986)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Archiwalny skład zespołu
  2. Historia zespołu
  3. Sławomir Łosowski: „Słodkiego, miłego życia„” powstało w ZSRR
  4. http://www.tvp.pl/gdansk/informacja/panorama/wideo/07022013-1830/10016624 TVP Gdańsk Panorama, 7 lutego 2013
  5. Historia zespołu Kombi (pol.). www.kombi.pl. [dostęp 2011-02-25].
  6. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Poznań: In Rock, 2006, s. 311-315. ISBN 83-60157-14-6.
  7. 1984 – XXI KFPP (pol.). www.opole.pl. [dostęp 2011-02-25].
  8. Katalog Polskich Płyt Gramofonowych
  9. Archiwum Polskiego Rocka

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]