Dobra osobiste

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alegoria godności z dzieła Cesarego Ripy Iconologia.

Dobra osobiste – chronione prawem dobra o charakterze niemajątkowym przysługujące każdemu człowiekowi (osobie fizycznej) a także osobom prawnym.

Katalog dóbr osobistych jest katalogiem otwartym.

Teoria i praktyka dóbr osobistych[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiciele nauki prawa są zgodni co do tego, że ścisłej i wyczerpującej definicji tych dóbr nie da się sformułować, gdyż konstrukcja prawna tych dóbr odwołuje się do wartości moralnych, które mogą być różne oceniane i które ulegają ciągłym zmianom [potrzebne źródło].

Kodeks cywilny nie zawiera definicji dóbr osobistych, poprzestając na ich przykładowym wyliczeniu. W procesach sądowych najczęściej wskazywanymi dobrami osobistymi są dobre imię i godność człowieka, które to składają się na użyte w art. 23 k.c. pojęcie czci.

Dobra osobiste osób fizycznych[edytuj | edytuj kod]

Prawo cywilne do dóbr osobistych człowieka zalicza (art. 23 k.c.):

Daje się zauważyć, że pod wpływem orzecznictwa sądów i doktryny prawa lista dóbr osobistych jest stale poszerzana - wskazuje się takie dobra osobiste jak:

  • prawo do prywatności,
  • prawo do spokoju (wolność od strachu),
  • prawo do pozostawienia w spokoju,
  • prawo do kultu po osobie zmarłej.

Dobra osobiste osób prawnych[edytuj | edytuj kod]

Dobra osobiste osób prawnych mają niemajątkowy i niezbywalny charakter. Można wyróżnić następujące typy dóbr osobistych przysługujących osobom prawnym:

  • dobra sława (dobre imię, dobra reputacja) – odpowiednik dobrej czci osoby fizycznej
  • nazwa – indywidualizuje osobę prawną
  • nietykalność pomieszczeń
  • tajemnica korespondencji
  • sfera prywatności

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.