Konkatenacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Konkatenacja (łac. concatenatio) - łączenie ze sobą różnych tekstów.

Konkatenacja w literaturze[edytuj | edytuj kod]

Łańcuchowe sprzęganie wersów (albo strof itp.), wiązanie poprzedniego z następnym, poprzez powtórzenie jakiegoś wyrazu, albo zespołu wyrazów, np.

Zabawiał często pod Ciemnym Cyprysem
Pod Ciemnym Cyprysem, gdzie czuł się Farysem
Gdzie czuł się Farysem, ...

Konkatenacja w programowaniu[edytuj | edytuj kod]

W programowaniu oznacza łączenie dwóch tekstów w jeden (ustawienie jednego za drugim). Operatory konkatenacji ciągów w niektórych językach programowania:

Konkatenacja w teorii języków formalnych[edytuj | edytuj kod]

W językach formalnych do oznaczania konkatenacji używa się kropki, ale często jest ona pomijana. Konkatenacji używa się w dwóch kontekstach:

  • dla słów, z oczywistą definicją
  • dla języków, z następującą definicją: L_1L_2=\{uv : u \in L_1 \wedge v \in L_2\}

Konkatenacja w matematyce[edytuj | edytuj kod]

W matematyce, a szczególnie w teorii mnogości i kombinatoryce rozważa się konkatenację ciągów. Jeśli u=\langle u_0,\ldots,u_{n-1}\rangle oraz v=\langle v_0,\ldots,v_{m-1}\rangle są ciągami długości n,m, odpowiednio, to ich konkatenacja u^\frown\! v jest ciągiem długości n+m danym przez

u^\frown\! v=\langle u_0,\ldots,u_{n-1},v_0,\ldots,v_{m-1}\rangle.

Czasami powyższa definicja jest w naturalny sposób rozszerzana na ciągi długości pozaskończonej (tzn indeksowane liczbami porządkowymi).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]