Konstanty Wieliczko

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Konstanty Iwanowicz Wieliczko (ros. Константин Иванович Величко), (ur. 1 czerwca 1856 Korocza woj. Biełgorodzkie, zm. 15 maja 1927 Leningrad) – rosyjski generał inżynier - 1916 , inżynier wojskowy - fortyfikator.

[edytuj] Biografia

Urodzony w rodzinie szlacheckiej. Ukończył Mikołajewską Oficerską Szkołę Inżynieryjną w 1875 i Wojskową Akademię Inżynieryjną w 1881. Był wykładowcą akademickim. Od 1890 profesor. Od 1903 pomocnik szefa Głównego Zarzadu Wojskowo Inżynieryjnego. Brał udział w licznych wojnach toczonych przez Rosję w drugiej połowie XIX i na początku XX wieku (wojna rosyjsko-turecka 1877-78, rosyjsko-japońska 1904-05, I wojna światowa). W pracy "Rola środków obronnych twierdz przeciw atakom szybkim" wyd. 1882 pokazał zasady przygotowania inżynieryjnego terenu i dał charakterystykę rejonów umocnionych. W czasie wojny rosyjsko japońskiej 1904 - 1905 oficer do zadań specjalnych naczelnego dowódcy. W czasie I wojny światowej szef wojsk inżynieryjnych Frontu Południowo Zachodniego. W 1916 zaproponował nową formę przygotowania inżynieryjnego terenu w natarciu - tzw. "inżynieryjne przyczółki", W 1917 inżynieryjny inspektor polowy w Stawce Najwyższego Naczelnego Dowódcy. W listopadzie 1917 przeszedł na stronę władzy sowieckiej i w lutym 1918 wstąpił do Armii Czerwonej. Był szefem wojsk inżynieryjnych obrony Piotrogradu. Od marca 1918 przewodniczący Kolegium Inżynieryjnego ds Obronny Zarządu Inżynieryjno Technicznego Robotniczo Chłopskiej Armii Czerwonej. Od stycznia 1919 członek Komitetu Inżynieryjnego Głównego Zarządu Wojskowo Inżynieryjnego. Był autorem wielu prac z dziedziny fortyfikacji oraz projektów fortów, stosowanych szeroko w rosyjskich twierdzach przełomu wieków. Projektował umocnienia i ich modernizację twierdz: Kowna i Twierdzy Modlin (Nowogieogiewsk) w latach 1892-1893, także Dęblina (Iwangorod) i w roku 1899 Władywostoku i Port Artur(autor projektu). K. Wieliczko wniósł wielki wkład w opracowanie zasad współczesnej myśli inżynieryjno saperskiej. Od 1923 profesor Wojskowej Akademii Inżynieryjnej, od 1925 Wojskowej Akademii Tecnicznej.

Autor prac: Badanie najnowszych srodków oblężenia i obrony twierdz lądowych cz - 1 wyd. 1903; Twierdza manewrowa - wyd. 1914; Twierdze do i po wojnie światowej 1914 - 1918 wyd 1922; Rosyjskie twierdze w operacjach armii polowych w wojnie światowej wyd. 1926;

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne