Kornet (instrument)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kornet B♭
wł. cornetta, fr. cornet à pistons, ang. cornet
Kornet B♭
Klasyfikacja naukowa
Aerofon piszczałkowy
Klasyfikacja popularna
dęty blaszany
Skala instrumentu
skala instrumentu
Podobne instrumenty

trąbka, skrzydłówka

Producenci

Kuhnl & Hoyer, Eastman, Yamaha

Kornetinstrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych, podobny do trąbki. Zaliczany do rodziny rogów.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wentyl tłokowy

Powstał z dawnego rogu pocztowego przez dodanie trzech wentyli[1] tłokowych. Zwany jest również pistonem (od fr. nazwy piston - tłok). W obecnej formie znany we Francji od ok. 1830[2]. Kornetem nazywano w XVII i XVIII w. niektóre cynki (w Polsce nazwa ta oznaczała cynki basowe z podwójnym wygięciem).

Gabarytowo mniejszy od trąbki, ma jednak większą menzurę - koniczną, od połowy mocno się rozszerzającą. Większa menzura niż trąbki powoduje "cieplejszy" ton instrumentu. Budowany w różnych strojach, o skali harmonicznej dźwięków od fis do [3]. Linię melodyczną zapisuje się w kluczu wiolinowym. Ma większe możliwości techniczne niż trąbka. W orkiestrach dętych (rzadziej symfonicznych) kornetowi często powierza się linię melodyczną.

W muzyce jazzowej używany przez wielu trębaczy, m.in. Buddy'ego Boldena, Louisa Armstronga, Bixa Beiderbecke'a, "Kinga" Olivera, Rexa Stewarta, Nata Adderleya, Dona Cherry'ego, Andrzeja Marchewkę.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło kornet w Wikisłowniku