Kostera rogata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kostera rogata
Lactoria cornuta[1]
(Linnaeus, 1758)
Lactoria cornuta
Lactoria cornuta
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd rozdymkokształtne
Rodzina kosterowate
Rodzaj Lactoria
Gatunek kostera rogata
Synonimy
  • Lactoria cornutus (Linnaeus, 1758)
  • Ostracion cornutus Linnaeus, 1758
  • Ostracion horridus Desjardins, 1836
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kostera rogata[2], kostera rogaczek[3] (Lactoria cornuta) – gatunek morskich ryb rozdymkokształtnych z rodziny kosterowatych i rodzaju Lactoria.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Ocean Indyjski i Spokojny; Morze Czerwone, wybrzeże Afryki Wschodniej, poprzez południe Japonii (gdzie oblewają ją wody Oceanu Spokojnego), aż po wyspę Lord Howe. Przebywa przy rafach koralowych w tropikalnych morskich wodach na głębokości od 18 do 100 m.

Ujęcie kostery rogatej z przodu

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Zamiast łusek całe ciało ryby pokryte jest pancerzem zbudowanym z wielokątnych płytek kostnych (przypominającym karapaks żółwi). Ryba swym wyglądem przypomina krowę lub byka z rogami, dlatego jej zwyczajowa nazwa w wielu językach to ryba krowa. Ma cztery charakterystyczne wyrostki przypominające rogi. Dwa powyżej oczu skierowane do przodu i dwa w okolicach płetwy odbytowej skierowane do tyłu[4]. Na żółtym lub oliwkowym ciele zauważalne są turkusowo-zielonkawe plamki. Ma gruczoły, które wydzielają trującą substancję ostracytoksynę. Ryba przebywa głównie w dolnych partiach zbiornika.

Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Samiec dorasta do 46 cm długości, najczęściej jednak osiąga około 40 cm[5].

Hodowla w akwarium[edytuj | edytuj kod]

Charakterystyczny wygląd, atrakcyjne ubarwienie i interesujący sposób poruszania się sprawiają, że ryba ta jest chętnie kupowana. Jednak w sprzedaży najczęściej oferowane są rybki o wielkości zaledwie od 2 do 3 cm. Kupujący najczęściej nie zdają sobie sprawy, że mogą one osiągnąć w akwarium rozmiar nawet do około 30 cm i nie będą się nadawały do przeciętnego zbiornika. Ryba ta żywi się wszelkiego rodzaju bezkręgowcami, dlatego może zjeść pozostałych mieszkańców akwarium. Natomiast w przypadku jej śnięcia lub uszkodzenia ciała wydziela bardzo silną truciznę o nazwie ostracitoxin i może się zdarzyć, że otruje wszystkie organizmy znajdujące się w zbiorniku. Przy zapewnieniu odpowiednich warunków i odpowiedniej pielęgnacji ryba ta może być jednak z powodzeniem hodowana w akwarium. Zbiornik powinien być jasny i przestronny. Podłoże piaszczyste i zbudowane z kamieni kryjówki, aby zapewnić możliwość ukrycia się rybie. Temperatura wody od 24 do 30 °C[6].

Przypisy

  1. Lactoria cornuta w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Stanislav Frank: Wielki atlas ryb. Przekład: Henryk Szelęgiewicz. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1974.
  3. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973 (występuje pod synonimiczną nazwą łacińską )
  4. Алексей Злыгостев: Отряд Иглобрюхообразные (Tetraodontiformes) (ros.). [dostęp 9 grudnia 2009].
  5. Lactoria cornuta. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 10 grudnia 2009]
  6. Angelo Mojetta: Lebensraum Aquarium: ein Handbuch der Süss- und Salzwasserfische. Stuttgart: Unipart-Verlag, 1993. ISBN 3812230895.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Angelo Mojetta: Lebensraum Aquarium : ein Handbuch der Süss- und Salzwasserfische. Stuttgart: Unipart-Verlag, 1993. ISBN 3812230895.
  • Lactoria cornuta. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 10 grudnia 2009]