Królestwo Burgundii (Arelat)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Royaume de Bourgogne
Królestwo Burgundii
Królestwo Arles
Królestwo Dolnej Burgundii
Królestwo Górnej Burgundii
933-1378[1] Królestwo Francji
Stolica Arles
Ustrój polityczny Monarchia
zjednoczenie królestw Dolnej i Górnej Burgundii przez Rudolfa II 933
Postępująca defragmentacja królestwa XII-XIV wiek
Religia dominująca katolicyzm
Mapa
Burgundia w XII/XIII wieku

     Królestwo Burgundii

     Księstwo Burgundii

     Niezależne księstwa

Królestwo Burgundii, zwane też Królestwem Arles, lub Arelat – drugie państwo burgundzkie, isniejące w latach 933—1378

Tereny[edytuj | edytuj kod]

Mapa przedstawia obydwa królestwa Burgundii, które zostały połączone w 1032 roku, kolorem brązowym zaznaczone jest odrębne Księstwo Burgundii

Królestwo nie obejmowało ziem Księstwa Burgundii, które było częścią państwa Franków Zachodnich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Państwo powstało ze zjednoczenia królestw Górnej i Dolnej Burgundii przez władcę Dolnej Burgundii Rudolfa II. Król Burgundii Rudolf II zmarł 2 lutego 1032. Na mocy układu zawartego z cesarzem Henrykiem II jego państwo odziedziczył Konrad II. Wkrótce w Burgundii wybuchł bunt. Zimą 1033 Konrad II przystąpił do akcji, nie odnosząc sukcesu. W tej sytuacji zawarł sojusz z królem Francji Henrykiem I i ponownie zaatakował w 1034 odzyskując kontrolę nad krajem. Książęta złożyli mu hołd i 1 sierpnia 1034 koronował się on w Genewie na króla Burgundii. Wprawdzie Konrad został koronowany już 2 lutego 1033 w Peterlinden, ale akt ten nabrał mocy dopiero po hołdzie. Jesienią 1038 cesarz polecił koronować na króla Burgundii swojego syna Henryka.

W 1032 roku zatem królestwo zostało włączone do Świętego Cesarstwa Rzymskiego i stało się formalnie jedną z trzech części składowych imperium. Każdorazowy cesarz był królem Burgundii. Ostatnim koronowanym królem Burgundii był cesarz Karol IV Luksemburski. Za symboliczny koniec Królestwa Burgundii uznaję się 1378 rok, w którym to cesarz Karol IV mianował Delfina Francji Karola Walezjusza stałym wikariuszem resztek cesarskich dóbr w Burgundii. Cesarze Rzymscy pozostali tytularnymi władcami Burgundii do końca Rzeszy w 1806 roku.

Władcy Burgundii[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Władcy Burgundii.

Przypisy

  1. Jako oddzielne państwo do 1032.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pierre Riche, Karolingowie, SUPERNOWA-Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA, Warszawa 1997

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]