Księstwo Burgundii
| Duché de Bourgogne[1] Księstwo Burgundii |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Stolica | Dijon (jak również Brugia oraz Gandawa) | ||||
| Ustrój polityczny | Księstwo | ||||
| Ostatnia głowa państwa | Książę Burgundii Karol Zuchwały | ||||
| Przyłączenie do Francji | 1477 | ||||
| Religia dominująca | katolicyzm | ||||
 |
|||||
| Ziemie rodu Valois-Burgundy pod koniec panowania Karola Zuchwałego | |||||
.svg)
Księstwo Burgundii (1032-1477) było następcą Drugiego Królestwa Burgundii i zajmowało tereny w centralnej Francji. Było jednym z większych księstw europejskich istniejących od średniowiecza do ery nowożytnej. Granice księstwa prawie dokładnie pokrywały granice dzisiejszego regionu administracyjnego Francji - Burgundii. Dodatkowo książętom Burgundii przez blisko 100 lat podlegały odziedziczone przez nich kraje niderlandzkie[2].
Początki Księstwa Burgundii sięgają roku 880, kiedy Ryszard Sprawiedliwy, sam tytułujący się margrabią (marchio) a później księciem (dux), zjednoczył mniejsze państwa wchodzące w skład Dolnej Burgundii. Jednakże w ówczesnych czasach Burgundia była częścią Francji i po bezpotomnej śmierci księcia Gilberta Burgundia przeszła w ręce Kapetyngów. Od tego czasu państwo uzyskiwało coraz większą samodzielność od Francji. Jednak dopiero w 1032 roku Burgundia oficjalnie stała się księstwem, kiedy król francuski Henryk I nadał Burgundię w lenno swojemu bratu Robertowi I. Jednak w 1361 roku, po śmierci Filipa I z Rouvres, księstwo znów przeszło w ręce króla Francji[3].
W 1363 roku księstwo przeszło w posiadanie bocznej linii francuskich Walezjuszy, kiedy Filip II Śmiały otrzymał Burgundię w apanaże[4] od swojego ojca, króla Francji Jana II Dobrego[5]. Jego następcy w kolejnych latach, dzięki małżeństwom i dziedziczeniu, przejmowali władzę w krajach niderlandzkich, m.in. we Flandrii, Brabancji, Holandii, a także w Luksemburgu i innych pomniejszych hrabstwach na terenie Królestwa Francji i Cesarstwa. Wszystkie kraje, którymi władali książęta burgundzcy, zachowywały odrębność ustrojową, a władcy każdorazowo przyjmowali tytuł właściwy w danym kraju (np. hrabiego Flandrii, księcia Brabancji itd.). Z czasem całość ziem tworzyć zaczęła tzw. państwo burgundzkie, które dzięki takim centrom handlowym jak Brabancja czy Flandria, było jednym z najbogatszych krajów Europy. W 1420, na mocy traktatu w Troyes księstwo Burgundii i inne lenne ziemie, podległe do tej pory królowi Francji, uzyskały niezależność. Księstwo Burgundii zwłaszcza w XV wieku odgrywało istotną rolę w europejskiej polityce. Podczas wojny stuletniej władcy Burgundii z czasem opowiedzieli się po stronie Anglii.
W 1477 roku wraz ze śmiercią Karola Zuchwałego pod murami Nancy książęca linia męska wygasła . Doprowadziło to do przejęcia właściwego księstwa Burgundii przez koronę francuską. Natomiast Niderlandy Burgundzkie przeszły w ręce Habsburgów[6]. Początkowo władał nimi Karol Habsburg, późniejszy cesarz niemiecki, lecz po jego abdykacji Niderlandy stały się własnością Hiszpanii, w której panował Filip II Habsburg.
Zobacz także [edytuj]
Przypisy
- ↑ Rare Old French Maps by Grace Galleries of Harpswell Maine
- ↑ Burgundian Netherlands: Court Life and Patronage | Thematic Essay | Heilbrunn Timeline of Art History | The Metropolitan Museum of Art
- ↑ Burgundy Duchy, Dukes
- ↑ Apanages in the French Monarchy
- ↑ Dzieje państw - Historia - Wirtualny Wszechświat
- ↑ Zapomniana potęga średniowiecznej Europy - PoloniaChristiana.pl - prawa strona internetu. Wydarzenia, opinie, komentarze, lektura duchowa
