Kurtaczek hałaśliwy
| Kurtaczek hałaśliwy | |
| Pitta versicolor[1] | |
| Swainson, 1825 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | pierwowróblowce |
| Rodzina | kurtaczki |
| Rodzaj | Pitta |
| Gatunek | kurtaczek hałaśliwy |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Kurtaczek hałaśliwy (Pitta versicolor) – gatunek średniego ptaka z rodziny kurtaczków (Pittidae). Gniazduje wzdłuż północno-wschodniego wybrzeża Australii, zimuje wzdłuż południowego wybrzeża Papui-Nowej Gwinei. Ptaki ze wschodniego wybrzeża Australii spędzają tu cały rok. Jest więc częściowo wędrowny.
Mierzy 19-21 cm, a waży 70-125 gram. Nie występuje dymorfizm płciowy. Głowa jest brązowa, przez jej wierzch biegnie czarny pasek. Ma szary dziób. Reszta głowy jest czarna, a kark szary. Bardzo kontrastuje on ze zgniłozielonym grzbietem i skrzydłami. Pośrodku jasnożółtego brzucha biegnie czarny pasek, dalej jest on pomarańczowy. Nogi jasnoróżowe. Czarny ogon kontrastuje z czerwonymi pokrywami podogonowymi.
Jego środowisko to wilgotne wąwozy w nizinnych, wilgotnych lasach równikowych z gęstym podszytem. Ponadto wilgotne lasy równikowe.
Wcale nie jest głośniejszy od innych kurtaczków. Jednakże jego niskie pogwizdywania i pomruki, podobne do mruczenia kota są bardzo charakterystyczne. Żeruje na dnie lasu, zjada owady, stonogi, dżdżownice i ślimaki, a także zbiera jagody i inne owoce.
Buduje na ziemi duże, zadaszone gniazdo. Rozmnaża się pomiędzy październikiem a kwietniem. Składa 3-4 jaja, które wysiaduje na zmianę z samcem przez dwa tygodnie.
Przypisy
- ↑ Pitta versicolor w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Pitta versicolor. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-15733-3.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Galeria zdjęć na www.flickr.com