László Budai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
László Budai
Imię i nazwisko László Budai
Data i miejsce
urodzenia
19 lipca 1928
Budapeszt,  Węgry
Data i miejsce
śmierci
2 lipca 1983
 Węgry
Pozycja pomocnik, napastnik
Kariera juniorska
1942-1947 BRSC
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1947-1948
1948-1950
1951-1961
Huttler Olaj SC
Ferencvárosi TC
Honvéd Budapeszt
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1949-1959  Węgry 39 (10)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1962-1967
1967-1980
ETI SC
Kossuth KFSE

László Budai [ˈlaːsloː 'budɒ.i] (ur. 19 lipca 1928 w Budapeszcie, zm. 2 lipca 1983) – węgierski piłkarz, pomocnik i członek "złotej jedenastki" reprezentacji Węgier w latach 1950.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Podczas swojej kariery Budai zdobył 4 tytuły mistrza Węgier. Pierwsze mistrzostwo przyszło w 1949 gdy grał w Ferenvarosie, pomagali mu wówczas w tym tak świetni piłkarze jak Zoltán Czibor czy Sándor Kocsis. Tego samego roku Węgry stały się krajem demokracji ludowej - socjalistycznym. Najlepsi piłkarze zostali przeniesieni do wojskowego Hovnedu. W tym klubie zdobył pozostałe 3 tytuły mistrzowskie oraz pomógł klubowi wygrać Puchar Mitropa.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Laszlo w kadrze rozegrał 39 spotkań, strzelając 10 bramek. Debiut zanotował 2 maja 1949 roku, w meczu wygranym przez Madziarow 6:1 z Austrią w Mistrzostwach Centralnej Europy. Pomógł reprezentacyjnym kolegom w wygraniu Igrzysk Olimpijskich w 1952, które odbyły się w Helsinkach oraz Mistrzostw Centralnej Europy w 1953. Był częścią Złotej Jedenastki, która nieoczekiwanie poległa w finale Mistrzostw Świata 1954 w spotkaniu z Niemcami, był także powołany na Mistrzostwa Świata 1958 jednak nie zagrał tam ani minuty.