Wołodymyr Muntian

Wołodymyr Muntian
Imię i nazwisko	Wołodymyr Fedorowicz Muntian
Data i miejsce urodzenia	14 września 1946 Kotowsk, Ukraińska SRR
Pseudonim	munia
Pozycja	pomocnik
Wzrost	169 cm
Masa ciała	68 kg
Kariera juniorska
	Dynamo Kijów
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1965–1977 1980	Dynamo Kijów SKA Kijów	302 (57) ? (?)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1968–1976	ZSRR	49 (7)
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
1980 1981–1982 1986–1988 1992–1994 1994 1995–1997 1998 1999 2000 2000–2001 2002 2003 2004–2005 2008 2008–2010	SKA Kijów, (grający asystent) SKA Kijów COSFAP Antananarywa Ukraina U-21 Ukraina, (p.o.) Gwinea FK Czerkasy Orion Kijów Tawrija Symferopol Obołoń Kijów Ałanija Władykaukaz Krywbas Krzywy Róg Worskła Połtawa Ukraina U-21, (p.o.) Dynamo Kijów U-19

Wołodymyr Fedorowicz Muntian, ukr. Володимир Федорович Мунтян, ros. Владимир Федорович Мунтян, Władimir Fiodorowicz Muntian (ur. 14 września 1946 w Kotowsku, obwód odeski, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz pochodzenia mołdawskiego, występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Kariera piłkarska

Kariera klubowa

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej Młodzieży w Kijowie. Pierwszy trener Mychajło Korsunski. Przez całą karierę, od 1963 do 1980 związany był z Kijowem, przede wszystkim z miejscowym Dynamem. Przez wiele sezonów był jego kluczowym zawodnikiem i z nim osiągnął swe największe sukcesy. W radzieckiej ekstraklasie rozegrał 302 mecze, strzelił 57 bramek. W 1977 zdecydował się zakończyć karierę. W 1978 odniósł poważne obrażenia w wypadku samochodowym. Do gry w piłkę powrócił na krótko w 1980 jako grający asystent trenera w SKA Kijów.

Kariera reprezentacyjna

1 sierpnia 1968 zadebiutował w reprezentacji ZSRR. Na przełomie lat 60. i 70. był jednym z jej podstawowych zawodników. W 1970 wystąpił na mistrzostwach świata w Meksyku. Karierę reprezentacyjną zakończył 26 maja 1976 meczem towarzyskim z Węgrami. Ogółem wystąpił w barwach Związku Radzieckiego 49 razy, strzelił 7 bramek.

Kariera trenerska

Pod koniec lat 70. został zwolniony ze służby w strukturach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (jako zawodnik Dynama był równocześnie oficerem MSW) i przeniesiony do służby w armii radzieckiej. Pracował w szkole oficerskiej i w wojskowym klubie SKA Kijów. Działał w federacji piłkarskiej Ukraińskiej SRR, był prezesem miejskiej federacji piłki nożnej w Kijowie. W połowie lat 80. został przez radzieckie Ministerstwo Obrony wysłany na Madagaskar, gdzie objął funkcję trenera tamtejszego klubu wojskowego COSFAP Antananarywa. W 1988 świętował z nim zdobycie krajowego mistrzostwa, a następnie powrócił do ZSRR. W 1992 został zwolniony ze służby w armii. W tym samym roku powierzono mu stanowisko selekcjonera olimpijskiej reprezentacji Ukrainy. Jednak 2 lata później zrezygnował z tej posady na rzecz pracy z drużyną narodową Gwinei. Po powrocie z Afryki bez większych sukcesów prowadził drużyny ukraińskie oraz rosyjską Ałanię Władykaukaz. W 2008 pełnił obowiązki głównego trenera młodzieżowej reprezentacji Ukrainy, a potem do 2010 szkolił młodzieżową drużynę Dynama Kijów U-19.

Nagrody i odznaczenia

Sukcesy klubowe

• mistrz ZSRR: 1966, 1967, 1968, 1971, 1974, 1975, 1977
• zdobywca Pucharu ZSRR: 1966, 1974
• zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów: 1975
• zdobywca Superpucharu Europy UEFA: 1975

Sukcesy indywidualne

• najlepszy piłkarz ZSRR w plebiscycie tygodnika Futboł: 1969
• najlepszy piłkarz Ukraińskiej SRR: 1970

Odznaczenia

• tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1966
• tytuł Mistrza Sportu Klasy Międzynarodowej: 1973
• tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR: 1975
• tytuł Zasłużonego Trenera Sportu Ukrainy
• Order Madagaskaru "Za osiągnięcia"
• Order "Za zasługi" III klasy: 2004
• Order "Za zasługi" II klasy: 2007

Linki zewnętrzne

• Statystyki na KLISF (ros.)
• Profil na PlayerHistory (ang.)
• Profil na UkrSoccerHistory (ukr.)
• Sylwetka zawodnika na rusteam.permian.ru (ros.)
• Profil na stronie Dynamomania (ros.)
• Statystyki na National Football Teams (ang.)