Wołodymyr Muntian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wołodymyr Muntian
Мунтян, Владимир Фёдорович.jpg
Imię i nazwisko Wołodymyr Fedorowicz Muntian
Data i miejsce
urodzenia
14 września 1946
Kotowsk, Ukraińska SRR 
Pseudonim munia
Pozycja pomocnik
Wzrost 169 cm
Masa ciała 68 kg
Kariera juniorska
Dynamo Kijów
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1965–1977
1980
Dynamo Kijów
SKA Kijów
302 (57)
? (?)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1968–1976  ZSRR 49 (7)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1980
1981–1982
1986–1988
1992–1994
1994
1995–1997
1998
1999
2000
2000–2001
2002
2003
2004–2005
2008
2008–2010
SKA Kijów, (grający asystent)
SKA Kijów
COSFAP Antananarywa
 Ukraina U-21
 Ukraina, (p.o.)
 Gwinea
FK Czerkasy
Orion Kijów
Tawrija Symferopol
Obołoń Kijów
Ałanija Władykaukaz
Krywbas Krzywy Róg
Worskła Połtawa
 Ukraina U-21, (p.o.)
Dynamo Kijów U-19

Wołodymyr Fedorowicz Muntian, ukr. Володимир Федорович Мунтян, ros. Владимир Федорович Мунтян, Władimir Fiodorowicz Muntian (ur. 14 września 1946 w Kotowsku, obwód odeski, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz pochodzenia mołdawskiego, występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej Młodzieży w Kijowie. Pierwszy trener Mychajło Korsunski. Przez całą karierę, od 1963 do 1980 związany był z Kijowem, przede wszystkim z miejscowym Dynamem. Przez wiele sezonów był jego kluczowym zawodnikiem i z nim osiągnął swe największe sukcesy. W radzieckiej ekstraklasie rozegrał 302 mecze, strzelił 57 bramek. W 1977 zdecydował się zakończyć karierę. W 1978 odniósł poważne obrażenia w wypadku samochodowym. Do gry w piłkę powrócił na krótko w 1980 jako grający asystent trenera w SKA Kijów.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

1 sierpnia 1968 zadebiutował w reprezentacji ZSRR. Na przełomie lat 60. i 70. był jednym z jej podstawowych zawodników. W 1970 wystąpił na mistrzostwach świata w Meksyku. Karierę reprezentacyjną zakończył 26 maja 1976 meczem towarzyskim z Węgrami. Ogółem wystąpił w barwach Związku Radzieckiego 49 razy, strzelił 7 bramek.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat 70. został zwolniony ze służby w strukturach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (jako zawodnik Dynama był równocześnie oficerem MSW) i przeniesiony do służby w armii radzieckiej. Pracował w szkole oficerskiej i w wojskowym klubie SKA Kijów. Działał w federacji piłkarskiej Ukraińskiej SRR, był prezesem miejskiej federacji piłki nożnej w Kijowie. W połowie lat 80. został przez radzieckie Ministerstwo Obrony wysłany na Madagaskar, gdzie objął funkcję trenera tamtejszego klubu wojskowego COSFAP Antananarywa. W 1988 świętował z nim zdobycie krajowego mistrzostwa, a następnie powrócił do ZSRR. W 1992 został zwolniony ze służby w armii. W tym samym roku powierzono mu stanowisko selekcjonera olimpijskiej reprezentacji Ukrainy. Jednak 2 lata później zrezygnował z tej posady na rzecz pracy z drużyną narodową Gwinei. Po powrocie z Afryki bez większych sukcesów prowadził drużyny ukraińskie oraz rosyjską Ałanię Władykaukaz. W 2008 pełnił obowiązki głównego trenera młodzieżowej reprezentacji Ukrainy, a potem do 2010 szkolił młodzieżową drużynę Dynama Kijów U-19.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • najlepszy piłkarz ZSRR w plebiscycie tygodnika Futboł: 1969
  • najlepszy piłkarz Ukraińskiej SRR: 1970

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]