Gyula Grosics

Gyula Grosics
Imię i nazwisko	Gyula Grosics
Data i miejsce urodzenia	4 lutego 1926 Dorog, Węgry
Pseudonim	"Fekete Párduc" ("Czarna Pantera")
Pozycja	bramkarz
Wzrost	180 cm
Masa ciała	78 kg
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1945–1947 1947–1949 1949–1950 1950–1957 1957–1962	Dorogi FC MATEOSZ Budapeszt Teherfuvar Honvéd Budapeszt Tatabánya Bányász SC	61 (0) 55 (0) 30 (0) 125 (0) 123 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1947–1962	Węgry	86 (0)
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
1963 1964–1965 1966	Tatabánya Bányász SC Salgótarjáni BTC KSI

Gyula Grosics [ˈɟulɒ ˈɡroʃiʧ] (ur. 4 lutego 1926 w Dorog, Węgry) - były wegierski piłkarz, bramkarz i członek "Złotej Jedenastki" reprezentacji Węgier w latach 1950. Rozegrał w niej 86 spotkań.

Gyula przyszedł na świat w Dorog jako syn ślusarza, dorastał w górniczej osadzie Dorog. Początkowo grał na pozycji prawoskrzydłowego, jednak w swoim pierwszym profesjonalnym meczu zagrał na bramce. Nazywany "czarną panterą" (A fekete párduc) od koloru stroju bramkarskiego, który zakładał na mecze. Było to na tamte czasy dosyć nietypowe - z reguły bramkarze zakładali identyczne stroje jak ich koledzy z pola. Grosics razem z Lwem Jaszynem zapoczątkowali ten trend. Był typem piłkarza "sweeper - keeper" - często grał jako dodatkowy, ostatni obrońca swojego zespołu. W 1949 stał się ofiarą intrygi. Dostał fikcyjną propozycje opuszczenia kraju. Węgierscy związek piłkarskie zawiesił go na rok. Wziął udział w trzech mundialach (1954, 1958 oraz 1962). Karierę zakończył w 1962. Następnie jako trener prowadził Dorog oraz drużyny w Kuwejcie, bez sukcesów. W Budapeszcie otworzył salon mody. W 1979 objął pierwszoligowe SC Volan. Podczas przemian demokratycznych na Węgrzech przystąpił do Forum Demokratycznego. Obecnie Grosics mieszka w Budapeszcie.

Kariera reprezentacyjna

20 sierpnia 1947 zadebiutował w meczu z Albanią, wygranym przez Madziarów 2:0. Szczytowy okres formy osiągnął podczas Igrzysk Olimpijskich w 1952. 25 listopada 1953 wziął udział w wygranym przez reprezentację Węgier meczu z Anglią. W ojczyźnie futbolu, na Wembley, Madziarzy pokonali Anglików 6:3. Zbliżały się Mistrzostwa świata 1954, drużyna Grosicsa była uznawana za faworytów. Na początku wszystko szło po myśli trenera Gustava Sebesa jednak w finale mimo prowadzenia 2:0 przegrali 3:2. Było to wielkie rozczarowanie. Gyula obwiniał kolegów za porażkę, zarzucając im samolubstwo. Podczas Mistrzostw świata 1958 Węgrzy w bramce z Czarną Panterą nie dotarli nawet do ćwierćfinałów. W 1962 po równie nieudanych mistrzostwach Gyula zakończył reprezentacyjną karierę. W Chile Węgrzy przegrali w ćwierćfinale z Czechosłowacją. Ostatnim jego meczem było spotkanie z Jugosławią w październiku 1962.

Bibliografia

• Statystyki na National Football Teams (ang.)