Latarnia (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Późnobarokowa latarnia kaplicy w zespole pielgrzymkowym w Krośnie

Latarnia – cylinder umieszczony na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi pomieszczenie przekryte kopułą. Latarnia zazwyczaj przykrywana była hełmem. Rozwiązanie często stosowane w renesansie i baroku. W Polsce ze znanych kopuł z latarnią należy wymienić przykrycie Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu.

Latarnią nazywana jest także nadbudówka z oknami nad dachem doświetlająca pomieszczenie pod nim (np. klatkę schodową).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]