Mac Miller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mac Miller
Mac Miller Governors Ball.jpg
Mac Miller w 2011 roku.
Imię i nazwisko Malcolm McCormick
Pseudonim Easy Mac, EZ Mac, Cam Rellim, Larry Fisherman, Larry Lovenstein
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1992
Pittsburgh
Gatunek rap
Aktywność od 2007
Wytwórnia płytowa Rostrum Records, Most Dope
Powiązania Wiz Khalifa, Beedie, The Ill Spoken, ID Labs, Just Blaze, Phonte
Strona internetowa

Mac Miller, właściwie Malcolm McCormick (ur. 19 stycznia 1992[1] w Pittsburghu) − amerykański raper. Bliski przyjaciel Wiza Khalify. Zadebiutował albumem Blue Slide Park wydanym nakładem Rostrum Records, wcześniej znany jako Easy Mac.

Pierwsze kroki[edytuj | edytuj kod]

Malcolm McCormick urodził się 19 stycznia 1992 jest dzieckiem architekta i fotograf mieszkał w dzielnicy Point Breeze miasta Pittsburgh w stanie Pennsylvania. Jego ojciec jest chrześcijaninem natomiast matka to żydówka. Malcolm został wychowany w tradycji żydowskiej. Przed szkołą Taylor Allderdice High School Malcolm uczęszczał do Winchester Thurston School. W liceum zdecydował, że skupi się na swojej karierze muzycznej. Rozwijał się również muzycznie opanował grę na pianinie, gitarze, perkusji i gitarze basowej.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Przed rozpoczęciem kariery solowej Miller był częścią grupy The Ill Spoken współtworząc ją z raperem z Pittsburgha Beedie'm. The Ill spoken wydali mixtape How High w 2008 roku. Wtedy zmienił pseudonim na Mac Miller, wcześniej znany był jako EZ Mac, i wydał mixtape But My Macking Ain't Easy w 2007 roku w wieku 15 lat. W 2009 roku Mac Miller wydał dwa mixtape'y ”The Jukebox: Prelude to Class Clown”” i ”The High Life zanim otrzymał”” promocje od Rostrum Records.

Na początku 2010 roku Miller był promowany przez Rostum Records. Prezes Rostrum Benjy Grinberg poznał Millera podcza nagrania z Wiz Khalifa w ID Labs. Grinberg zaczął udzielać porady Millerowi jednak on nie wykazał żadnego zainteresowania i zaangażowania w swoją karierę, aż artysta rozpoczął pracę nad mixtapem ”K.I.D.S” kiedy, jak sam później powiedział HitQuarters, Grinberg "zauważył dojrzewanie w jego brzmieniu i podejściu do muzyki." W tym momencie Miller zaczął przyciągać zainteresowanie różnych wytwórni fonograficznych, ale wybrał Rostrum ze względu na położenie w jego mieście i współprace z Wiz Khalifa. K.I.D.S. został wydany przez wytwórnię w sierpniu 2010. Mixtape został zainspirowany przez film Kids.

Znaczący przełom nastąpił pod koniec 2010 roku, kiedy Miller rozpoczął swoją pierwszą trasę "Incredibly Dope Tour", wyprzedając bilety w każdym miejscu na trasie.

Miller wydał mixtape zatytułowany ”Best Day Ever”. Był on promowany singlem "Donald Trump" i utworami "Wear My Hat" "BDE Bonus" i "All Around The World". Do realizacji mixtape'u przyłączyli się Just Blaze, 9th Wonder i Chuck Inglish. 22 listopada 2010 roku w serwisie YouTube.com ukazał się pierwszy singiel "Knock Knock".

29 marca 2011 wydał EPke zatytułowaną "On And On And Beyond" jest to sześć utworów wyprodukowanych przez Rostum Records. 5 lipca 2011 roku Miller zapowiedział tytuł swojego pierwszego albumu studyjnego "Blue Slide Park" na swoim kanał w serwisie YouTube z planowaną premierą na jesień 2011 roku.

We wrześniu 2011 roku okazało się, że Miller wyda mixtape "92 Til Infinity" produkowany przez DJ Jazzy Jeff mixtape miał ukazać się przed wydaniem "Blue Slide Park".

Przed rozpoczęciem w 2011 krajowej trasy koncertowej promującej "Blue Slide Park", Miller udał się do Europy z trasą "Incredibly Dope Tour" odwiedzając takie miasta jak Londyn, Manchester i Amsterdam.

14 października 2011 roku Mac Miller wydał mixtape zatytułowany "I Love Life, Thank You" na który składało się 13 utworów. Wydawnictwo ukazało się z okazji uzyskania 1 000 000 fanów na Twitterze artysty. Gościnny udział w wydawnictwie wzięli Sir Michael Rocks z The Cool Kids, Talib Kweli, i Bun B.

W listopadzie 2011 roku, "Blue Slide Park" zadebiutował jako numer 1 na liście Billboard 200 w pierwszym tygodniu sprzedano 144,000 egzemplarzy.

23 marca 2012 roku Mac Miller wydaje siódmy mixtape "Macadelic". Jako singiel został wybrany utwór "Loud", który trafił na 53. miejsce na liście Billboard. Do utworu został zrealizowany teledysk, a kolejnym zekranizowanym singlem z "Macadelic" był utwór "Thoughts from the balcony"

1 listopada Mac Miller wypuszcza EP pod tytułem You pod pseudonimem Larry Lovenstein & The Revival. EP to zbiór melodyjnych, autorskich jazzowych piosenek Maca.

14 października 2012 Miller zapowiada wydane drugiego albumu Watching Movies With the Sound Off na początku 2013. Z Millerem mieli współpracować tacy goście jak ScHoolboy Q, Ab-Soul, Earl Sweatshirt, Tyler, the Creator, Action Bronson i Jay Electronica. Mówiąc o pracy przy albumie i produkcji samej w sobie Mac Miller określił to jako "coś bardzo osobistego, więc album to trochę jakby wyrzucenie z siebie wszystkiego i czekanie co będzie dalej"

Ponadto Mac Miller przyznał, że chce zakończyć pracę nas 92 Till Infinity wspólnie z DJ Jazzy Jeff na początku 2013.

9 marca 2014 Malcolm zapowiada, że pierwszym singlem z Watching Movies... będzie "Somebody Do Somethin (S.D.S)" a oficjalna data wydania płyty to 18 czerwca 2013, tego samego dnia co "Yeezus" Kanye Westa i "Born Sinner" Cole'a.

14 marca 2013 Miller wydaje nowy mixtape oparty wyłącznie na beatach rapera, zatytułowany Run-On Sentences Vol. 1 - produkcja wyprodukowana pod pseudonimem Larry Fisherman.  

Album Watching Movies With the Sound Off spotkał się z pozytywnymi opiniami krytyków, którzy chwalili nowee brzmienie Maca. Płyta uzyskała również duży sukces komercyjny plasując się na 3 miejscu na liście Billboard i rozchodząc się w liczbie 101,000 kopii w pierwszym tygodniu. "S.D.S", "Goosebumpz" i "Watching Movies" to trzy single pochodzące z płyty.

Mac Miller założył swoją własną wytwórnię na początku 2013 nazwaną REMember Music na cześć swojego zmarłego przyjaciela.

W październiku McCormick pojawił się na europejskiej trasie Lil Wayne'a i 2Chainza. 31 października 2013 wydał całkowicie samodzielnie wyprodukowany mixtape zatytułowany Delusional Thomas, natomiast 17 grudnia 2013 wydał pierwszy album live pod tytułem Live from Space. Idąc dalej Mac planuje kolejną współpracę z Pharrellem i sfinalizowanie Pink Slime w 2014.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • W 2009 roku w wieku 17 lat, zakwalifikował się do finałowej czwórki konkursu Rhyme Calisthenics zawodów MC w Shadow Lounge.
  • w 2010 roku otrzymał dwie nagrody w Pittsburghskim plebiscycie Hip-hopowym, za klip do "Live free" i dla najlepszego artysty poniżej 21 roku życia.
  • we wrześniu 2011 zespół Maroon 5 poinformował, że Mac Miller bedzie zaproszony do remiksu utworu "Moves Like Jagger" zajmującego czołowe miejsca list przebojów.
  • w 2011 roku Miller został wybrany do jedenastki raperów prezentowanych przez magazyn XXL w kategorii freshmen 2011.
  • pierwszy singiel z płyty "Best Day Ever", "Donald Trump" uzyskał wynik 53 milionów wyświetleń w serwisie YouTube i Donald Trump który, sam jest wymieniony w piosence udostępnił wideo na portalu Twitter, gdy osiągnął 20 milionów odsłon stwierdzając "Who wouldn't be flattered?"("Kto nie byłby zaszczycony?"). Oświadczył, że Miller jest "nowym Eminemem", i stwierdził: "Jestem bardzo dumny z niego." Przychylność Donalda Trumpa pomogła Millerowi w utrzymaniu rosnącej popularność.
  • Utwór w iTunes debiutował na # 73 i osiągnął # 40, zanim Miller podpisał kontrakt w dużej wytwórni.
  • W 2011 roku jego pierwszy występ telewizyjny miał miejsce w VH1 w programie ”Single Ladies” grał fikcyjną wersje samego siebie odnosząc sukces sprzedając jeden ze swoich mixtape'ów jednemu z głównych bohaterów. Również w 2011 roku, był członkiem artystów MTV Jams Fab Five.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Minialbumy[edytuj | edytuj kod]

  • On and On and Beyond (2011)

Mixtape[edytuj | edytuj kod]

  • But My Mackin' Aint Easy (2007)
  • How High: The Mixtape (2008)
  • The Jukebox: Prelude to Class Clown (2009)
  • The High Life (2009)
  • K.I.D.S. (2010)
  • Best Day Ever (2011)
  • I Love Life, Thank You (2011)
  • Macadelic (2012)
  • Faces (2014)

Przypisy

  1. Biografia Millera (ang.). www.macmillerofficial.com. [dostęp 2012-04-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]