Magdalena Jethon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Magdalena Maria Jethon – polska dziennikarka radiowa.

W 1977 roku rozpoczęła pracę w Programie Trzecim Polskiego Radia. W stanie wojennym negatywnie zweryfikowana i przez 8 lat pozbawiona prawa wykonywania zawodu.

Prowadziła wiele audycji autorskich na antenie Trójki, między innymi „Twarzą w twarz”, „Nasz Parnas”, „Polityk też człowiek”, „Klub Trójki”, „Pani Magdo, pani pierwszej to powiem” oraz z Michałem Ogórkiem „Trzeci do pary”. Współpracowała między innymi z „Gazetą Wyborczą”, „Twoim Stylem” i „Zwierciadłem”.

Wydała dwie książki w 2002 i 2004 roku, oparte na anegdotach z cyklu radiowego „Pani Magdo, pani pierwszej to powiem”. W 2006 roku odeszła z Trójki, do której powróciła 25 lutego 2009 roku decyzją zarządu Polskiego Radia jako jej dyrektor, zastępując na tym stanowisku Krzysztofa Skowrońskiego. 29 grudnia tego samego roku została odwołana z funkcji dyrektora (zastąpił ją Jacek Sobala). Na skutek trwającego 10 miesięcy protestu zespołu Trójki ponownie powołana na dyrektora, 9 listopada 2010 roku[1].

Pochodzi z Polanicy-Zdroju, gdzie jej ojciec, Jan Myczka był w latach 1980–1983 prezesem Towarzystwa Miłośników Polanicy. Jej mężem był Józef Jethon (chirurg-plastyk[2], uczeń prof. Michała Kraussa), z którym ma córkę Martę Jethon (neurolog). Duża część jej rodziny jest, podobnie jak ona, związana z dziennikarstwem: brat Leszek Myczka (Radio Opole i TVP Opole), siostry: Jolanta Pędziwiatr (PAP, Gazeta Poznańska, Panorama Polskich Miast) i Irena Myczka-Weber (radiowa „Dwójka”) wraz z mężem, nieżyjącym już krytykiem muzycznym, Janem Weberem.

W latach 1992–1995 zasiadała w Polskim Jury „Kobiety Europy”. W 2003 roku została odznaczona przez Prezydenta RP Srebrnym Krzyżem Zasługi.

27 września 2011 za wybitne zasługi dla Polskiego Radia została odznaczona przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3], dekoracja odbyła się 4 listopada 2011[4].

26 kwietnia 2012 roku, otrzymała nagrodę „Manager Award 2012”, za „skuteczne i kreatywne zarządzanie Trójką, łączące realizację celów programowych i biznesowych”, przyznawaną przez magazyn „Manager MBA”[5].

22 lutego 2013 roku została laureatką biznesowej nagrody „Kod Sukcesu” przyznawanej przez tygodnik Wprost za niekonwencjonalne, umiejętne i efektywne zarządzanie radiową Trójką na trudnym i niesprzyjającym rynku mediów.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Pani Magdo, pani pierwszej to powiem, Warszawa, Wydawnictwo Do, 2002
  • Pani Magdo, pani pierwszej to powiem ciąg dalszy..., Warszawa, Lamba, 2004.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]