Maitotoksyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maitotoksyna
Maitotoksyna
Maitotoksyna
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C164H256O68S2Na2
Masa molowa 3422 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 59392-53-9

Maitotoksyna (MTX)organiczny związek chemiczny, toksyna z grupy ciguatoksyn o budowie polisacharydowej. Wytwarzana jest przez glon z grupy tobołków, Gambierdiscus toxicus. Jest jedną z najsilniejszych toksyn niebiałkowychśmiertelna dawka (LD50) dla myszy (podana jako zastrzyk dootrzewnowy) to jedynie 0,05 µg na kilogram masy ciała[2]. Maitotoksyna spotykana jest w organizmach ryb z raf koralowych i odpowiada za ok. 20 000 przypadków ciguatery (zatrucia toksynami z organizmów morskich) rocznie. Po raz pierwszy wykryto ją w organizmie ryby z rodziny pokolcowatych, Ctenochaetus striatus, a jej nazwa pochodzi od tahitańskiego słowa maito – "ryba"[3].

Cząsteczka maitotoksyny jest liniową cząsteczką zbudowaną z 6 łańcuchów zawierających łącznie 32 skondensowane pierścienie węglowodanowych i jest jedną z najbardziej złożonych substancji (poza białkami i kwasami nukleinowymi) wytwarzanych przez żywy organizm. Jej struktura zbadana została metodą jądrowego rezonansu magnetycznego przez naukowców japońskich[2], a później angielskich i amerykańskich[4][5].

Działanie maitotoksyny polega prawdopodobnie na otwieraniu nieselektywnych kanałów jonowych, co prowadzi do wzrostu poziomu cytozolowych kationów Ca2+. W konsekwencji uruchomiona zostaje kaskada śmierci komórki[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Maitotoxin (ang.). ChemCAS, 1997-12. [dostęp 2011-04-21].
  2. 2,0 2,1 Michio Murata, Hideo Naoki, Takashi Iwashita, Shigeki Matsunaga, Masahiro Sasaki, Akihiro Yokoyama, Takeshi Yasumoto. Structure of maitotoxin. „J. Am. Chem. Soc.”. 115 (5), s. 2060–2062, 1993. doi:10.1021/ja00058a075. 
  3. Michio Murata, Hideo Naoki, Shigeki Matsunaga, Masayuki Satake, Takeshi Yasumoto. Structure and partial stereochemical assignments for maitotoxin, the most toxic and largest natural non-biopolymer. „J. Am. Chem. Soc.”. 116, s. 7098-7107, 1994. doi:10.1021/ja00095a013. 
  4. AR. Gallimore, JB. Spencer. Stereochemical uniformity in marine polyether ladders--implications for the biosynthesis and structure of maitotoxin. „Angew Chem Int Ed Engl”. 45 (27), s. 4406-4413, 2006. doi:10.1002/anie.200504284. PMID 16767782. 
  5. KC. Nicolaou, MO. Frederick. On the structure of maitotoxin.. „Angew Chem Int Ed Engl”. 46 (28), s. 5278-5282, 2007. doi:10.1002/anie.200604656. PMID 17469088. 
  6. F. Gusovsky, JW. Daly. Maitotoxin: a unique pharmacological tool for research on calcium-dependent mechanisms. „Biochem Pharmacol”. 39 (11), s. 1633-1639, 1990. doi:10.1016/0006-2952(90)90105-T. PMID 1971510. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Yokoyama, M. Murata, Y. Oshima, T. Iwashita i inni. Some chemical properties of maitotoxin, a putative calcium channel agonist isolated from a marine dinoflagellate. „J. Biochem.”. 104 (2), s. 184-187, 1988. PMID 3182760.