Maksymilian Grecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maksymilian Grecki
Maksymiljan Grecki
Data i miejsce urodzenia 26 września 1841
Poznań
Data i miejsce śmierci 3 kwietnia 1870
Poznań
Przyczyna śmierci gruźlica
Miejsce spoczynku Poznań
Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan
Zawód kompozytor, pianista
Edukacja gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu
Lipsk
Instytut Muzyczny w Warszawie
Rodzice Michał
Albertyna z Wimerów

Maksymilian Grecki (ur. 26 września 1841 w Poznaniu, zm. 3 kwietnia 1870 w Poznaniu), polski kompozytor i pianista.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem Michała, organisty przy poznańskim kościele farnym i nauczyciela muzyki, oraz Albertyny z Wimerów. Kształcił się w gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu, następnie uzyskał stypendium Towarzystwa Naukowej Pomocy im. Marcinkowskiego i wyjechał na studia muzyczne do Lipska. Studiował u F. Brendla (kompozycję) i I. Moschelesa (fortepian). Kontynuował naukę w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Z powodu złej sytuacji materialnej (oraz pogarszającego się stanu zdrowia) przerwał studia, powrócił do Poznania, utrzymywał się z lekcji muzyki. Zmarł na gruźlicę przed ukończeniem 30. roku życia.

Komponował pieśni solowe (do tekstów znanych polskich poetów) oraz utwory na fortepian, m.in. nawiązujące do Chopina mazurki. Na jubileusz 25-lecia Towarzystwa Naukowej Pomocy (1866) skomponował Pieśń wiary (do słów Kornela Ujejskiego). Publikował prace teoretyczne o muzyce, m.in. o Moniuszce (w piśmie "Sobótka")[1].

Pochowany na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  1. Pięć śpiewów polskich na jeden głos z towarzyszeniem fortepianu
    1. Ofiarowanie (sł. Heinrich Heine, tłum. Prusinowski)
    2. Bogunka (sł. Ryszard Berwiński)
    3. Piosenka do snu (sł. Kornel Ujejski)
    4. Moja piosenka o szarej godzinie (sł. Kornel Ujejski)
    5. Do majowego wietrzyka (sł. Karol Baliński)
  2. Piosenki polskie na jeden głos z towarzyszeniem fortepianu (4 poszyty)
    1. Pieśń nad kolebką (sł. K. B.)
    2. Halko miła (sł. Wasilewski)
    3. Dumka wiośniana
    4. Piosnka kołodzieja (sł. Karol Antoniewicz)
    5. Wianeczek majowy (sł. Karol Antoniewicz)
    6. Piosnka grabarza (sł. Karol Antoniewicz)
    7. Anioł
    8. Lilja (sł. Karol Antoniewicz)
    9. Podole (sł. H. M.)
    10. Pieśń wieczorna (sł. Karol Antoniewicz)
  3. Jej piosenka do zachodu słońca. Śpiew do słów F. L., na głos jeden z towarzyszeniem orkiestry lub fortepianu.
  4. Pieśń wiary. Słowa Kornela Ujejskiego.
  5. Trzy myśli ulotne w kształcie mazurów na fortepian.
  6. Miscellanées. Trois cantilènes sans parole pour le piano / Z przeszłości. Pieśń bez słów na fortepian.
  7. Op. 12. Reminescenses de chants polonais. Deux masourkas pour le piano.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kornel Michałowski, Maksymilian Grecki, w: Wielkopolski słownik biograficzny, Warszawa-Poznań 1981, ISBN 83-01-02722-3
  • Hahn Wiktor, Maksymiljan Grecki - zapomniany muzyk wielkopolski, w Kronice Miasta Poznania nr 1/1936 s. 141-146.

Przypisy

  1. "Sobótka" z 1870 str. 100-103, 108-111 (wydrukowany anonimowo, później w "Sobótce" z 1870 str. 135 wskazano na Greckiego jako autora)