Manfred Kaltz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Manfred Kaltz
Imię i nazwisko Manfred Kaltz
Data i miejsce
urodzenia
6 stycznia 1953
Ludwigshafen am Rhein,  RFN
Pozycja obrońca
Wzrost 186 cm
Kariera juniorska
1960–1968
1968–1970
1970–1971
VfL Neuhofen
TuS Altrip
Hamburger SV
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1971–1989
1989
1989–1990
1990–1991
Hamburger SV
Girondins Bordeaux
FC Mulhouse
Hamburger SV
568 (76)
1 (0)
12 (1)
13 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1972–1973
1975–1983
 RFN U-23
 RFN
2 (0)
69 (8)

Manfred Kaltz (ur. 6 stycznia 1953 w Ludwigshafen am Rhein) – były niemiecki piłkarz występujący na pozycji bocznego obrońcy. Srebrny medalista MŚ 1982. Długoletni zawodnik Hamburger SV.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Kaltz treningi rozpoczął w wieku 7 lat w klubie VfL Neuhofen. W 1968 roku przeszedł do juniorów TuS Altrip, a w 1970 roku trafił do juniorskiej ekipy Hamburgera SV. W 1971 roku został włączony do jego pierwszej drużyny, grającej w Bundeslidze. W tych rozgrywkach zadebiutował 21 sierpnia 1971 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Borussią Dortmund. 2 października 1971 roku w wygranym 4:0 pojedynku z 1. FC Kaiserslautern strzelił pierwszego gola w Bundeslidze. Barwy Hamburgera reprezentował przez 18 lat. W tym czasie zdobył z klubem Puchar Mistrzów (1983), Puchar Zdobywców Pucharów (1977), 3 mistrzostwa RFN (1979, 1982, 1983), 5 wicemistrzostw RFN (1976, 1980, 1981, 1984, 1987) i 2 Puchary RFN (1976, 1987). Wystąpił z nim także w finale Pucharu UEFA (1982) i Pucharu Mistrzów (1980), jednak w obu przypadkach Hamburger przegrywał swoje mecze.

Latem 1989 roku Kaltz odszedł do francuskiego Girondins Bordeaux. Grał tam przez kilka miesięcy, a w listopadzie 1989 roku trafił innego francuskiego zespołu, FC Mulhouse. W 1990 roku ponownie został graczem Hamburgera SV. W 1991 roku zakończył karierę. Z 568 meczów zajmuje drugie miejsce pod względem występów w Bundeslidze (za Karlem-Heinzem Körbelem).

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1972–1973 Kaltz rozegrał 2 spotkania w reprezentacji RFN U-23. W seniorskiej kadrze RFN zadebiutował 3 września 1975 w meczu z Austrią[1].

W 1976 roku znalazł się w kadrze na Mistrzostwa Europy. Nie zagrał jednak na nich ani razu, a zespół RFN zajął drugie miejsce w turnieju. 8 października 1977 roku w wygranym 2:1 pojedynku z Włochami strzelił pierwszego gola w drużynie narodowej.

W 1978 roku został powołany do kadry na mistrzostwa świata. Wystąpił na nich w spotkaniach z Polską (0:0), Meksykiem (6:0), Tunezją (0:0), Włochami (0:0), Holandią (2:2) i Austrią (2:3). Tamten mundial RFN zakończył na drugiej rundzie.

W 1980 roku Kaltz ponownie wziął udział w mistrzostwach Europy. Zaliczył tam pojedynki z Czechosłowacją (0:0), Holandią (3:2), Grecją (0:0) i Francją (2:1). W meczu z Francją zdobył także bramkę. Kadra RFN zajęła 2. miejscu na tamtym turnieju.

W 1982 roku po raz drugi był uczestnikiem mistrzostw świata. Zagrał na nich w spotkaniach z Algierią (1:2), Chile (4:1), Austrią (1:0), Anglią (0:0), Hiszpanią (2:1), Francją (3:3, 5:4 w rzutach karnych oraz w finale z Włochami (1:3). Reprezentacja RFN zakończyła tamten mundial na drugim miejscu.

W latach 1975–1983 w drużynie narodowej Kaltz rozegrał w sumie 69 spotkań i zdobył 8 bramek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy