Marek Kurzyk
| Marek Kurzyk | |
| Data i miejsce urodzenia | 2 grudnia 1956 Żyrardów |
| Przebieg służby | |
| Jednostki | |
| Stanowiska | zastępca szefa Sztabu Marynarki Wojennej |
| Główne wojny i bitwy | nie brał udziału |
| Odznaczenia | |
Marek Kurzyk (ur. 2 grudnia 1956) – polski kontradmirał[1] i inżynier techniki nawigacji, morski oficer pokładowy okrętów rakietowych. Był dowódcą ORP "Górnik" oraz 2 dywizjonu Okrętów Rakietowych, dowódcą 3 Flotylli Okrętów 2006 oraz zastępcą Szefa Sztabu Marynarki Wojennej, od 2009 jest zastępcą szefa Sztabu ds. Wsparcia Dowództwa Komponentu Morskiego NATO.
Spis treści |
[edytuj] Wykształcenie
Marek Kurzyk urodził się 2 grudnia 1956 w Żyrardowie. W latach 1979–1983 ukończył Wydział Nawigacji i Uzbrojenia Okrętowego w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni, otrzymując promocję oficerską i tytuł inżyniera nawigatora statku morskiego. Jest również absolwentem podyplomowych studiów dowódczo-sztabowych w Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni (1996–1997) oraz podyplomowych studiów operacyjno-strategicznych w Akademii Dowodzenia Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (Naval Command College) w Newport (2002–2003).
[edytuj] Służba wojskowa
Po promocji oficerskiej otrzymał przydział służbowy na korwetę rakietową ORP "Górnik", na której był kolejno dowódcą działu II rakietowo-artyleryjskiego (1983–1987), zastępcą dowódcy okrętu (1987–1988) i dowódcą okrętu (1988–1993). Od 1993 pracował w Sztabie 2 dywizjonu Okrętów Rakietowych w Gdyni, początkowo jako starszy oficer operacyjny, a później szef Sztabu – zastępca dowódcy dywizjonu. W 1997 wyznaczono go dowódcą 2 dywizjonu Okrętów Rakietowych, a w 2000 został starszym specjalistą Oddziału Operacyjnego w Dowództwie Marynarki Wojennej w Gdyni. Od 2003 do 2004 kierował Pionem Działań Bieżących w Centrum Operacji Morskich w Gdyni. Następnie został szefem Sztabu 3 Flotylli Okrętów w Gdyni. 27 czerwca 2006 objął stanowisko dowódcy 3 Flotylli Okrętów, a w 2009 został zastępcą szefa Sztabu Marynarki Wojennej. 1 października 2009 objął stanowisko zastępcy szefa Sztabu ds. Wsparcia Dowództwa Komponentu Morskiego NATO w Northwood.
[edytuj] Awanse
- podporucznik marynarki – 1983
- porucznik marynarki – 1986
- kapitan marynarki – 1990
- komandor podporucznik – 1995
- komandor porucznik – 1999
- komandor – 2004
- kontradmirał – 2008[2]
[edytuj] Odznaczenia
- Brązowy Krzyż Zasługi – 2004[3]
- Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
- Złoty Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju"
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Czasopismo Marynarki Wojennej "Bandera". Wyd. lipiec/sierpień 2006, ISSN 0209-1070
- Strona internetowa Marynarki Wojennej
| Poprzednik kadm. Jerzy Patz |
dowódca 3 Flotylli Okrętów 2006–2009 |
Następca kadm. Jarosław Ziemiański |