Kapitan marynarki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oznaki stopnia:
od 1952
Czapka-kapitan marynarki.JPG
czapka garnizonowa
POL PMW dyst kapitan marynarki.svg
insygnia
POL PMW pagon1 kapitan marynarki.svg
Naramiennik
POL PMW pagonold kapitan marynarki.svg
(1952-1956)
POL PMW pagon2 kapitan marynarki.svg
"lewy przód"
Oznaki stopnia:
1921-1952
Czapka-porucznik marynarki.JPG
czapka garnizonowa
POL PMW dyst porucznik marynarki.svg
insygnia
POL PMW pagon1 porucznik marynarki.svg
Naramiennik
POL PMW pagon2 porucznik marynarki.svg
"lewy przód"

Kapitan marynarki (kpt. mar.) – wojskowy stopień oficerski w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający kapitanowi w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw, z kodem NATO: OF-2.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Tytuł kapitana został zapożyczony przez marynarki wojenne od flot cywilnych, w których kapitan statku oznacza dowodzącego jednostką pływającą. Pojawił się przed tytułami komandorskimi i początkowo, analogicznie do jednostek cywilnych dotyczył osób dowodzących okrętami. Około XII wieku dla oficerów dowodzących okrętami wprowadzono tytuły komandorskie[potrzebne źródło]. Komandor dowodził dużymi okrętami (np. okręt liniowy, krążownik), komandor porucznik średnimi (np. niszczyciel, fregata), a komandor podporucznik małymi (np. korweta). W tym czasie kapitan oznaczał oficerów morskich na dużych okrętach oraz oficerów flagowych - specjalistów we flocie.

Wraz z przekształceniem się tytułów komandorskich w XVII wieku w stopnie wojskowe, kapitana także ustanowiono stopniem, niższym właśnie od komandorów. W niektórych marynarkach wojennych nazwy odpowiedników polskich komandorów figurują zgodnie z historycznym pochodzeniem jako różni kapitanowie. Na przykład w Bundesmarine (Marynarka Wojenna Republiki Federalnej Niemiec) istnieją następujące stopnie: Kapitän zur See (Kapitan Morza); Fregattenkapitän (Kapitan Fregaty); a także Korvettenkapitän (Kapitan Korwety). W Rosji noszą one nazwy kapitanów I, II i III rangi.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

W Polsce właściwy stopień kapitana marynarki powstał w 1921, wraz z pozostałymi pierwszymi stopniami w Marynarce Wojennej. Wcześniej, od 1918 używano już stopnia kapitana marynarki, ale był to zapożyczony z Wojsk Lądowych stopień kapitana, z dodanym przymiotnikiem "marynarki". W Polsce istniał stopień kapitan porucznik marynarki- pomysł ówczesnego komandora Jerzego Świrskiego, wkrótce powrócono do stopnia kapitan marynarki[1].Od momentu utworzenia kapitan znajduje się w hierarchii pomiędzy porucznikiem marynarki, a komandorem podporucznikiem i jest odpowiednikiem kapitana. W latach 1921-1952 był jedynym stopniem oficerów starszych, a od 1952 jest najwyższym stopniem wojskowym wśród oficerów młodszych.

Stopień wojskowy kapitana marynarki jest zaszeregowany dla grup uposażenia nr 13-13B. W kodzie NATO określony jest jako OF-02.

Jego odpowiednikami w marynarkach wojennych innych państw są m.in.:

Przypisy

  1. J.Kłossowski,Wspomnienia ..,s.154-155