Maria Okońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Maria Okońska (ur. 16 grudnia 1920 w Warszawie, zm. 6 maja 2013 w Częstochowie) – polska polonistka, psycholog, absolwentka tajnych kompletów Uniwersytetu Warszawskiego (polonistyka) i Uniwersytetu Ziem Zachodnich (psychologia). Uczestniczka powstania warszawskiego ps. Emmanuela. Założycielka Instytutu Prymasa Wyszyńskiego.

Od 1942 bliska współpracownica Stefana Wyszyńskiego. W roku 1948 aresztowana przez UB za działalność duszpasterską i organizowanie obozów wakacyjnych dla dziewcząt z całej Polski. Wypuszczona po 4 i 1/2 miesiąca, po interwencji biskupa lubelskiego Stefana Wyszyńskiego. Wraz z Marią Wantowską i Janiną Michalską odwiedzała uwięzionego Prymasa Polski w Komańczy ostatnim miejscu jego odosobnienia. Jedyny świadek składania przez Stefana kardynała Wyszyńskiego w odosobnieniu Jasnogórskich Ślubów Narodu. Wymieniona imiennie w testamencie warszawskim Prymasa Tysiąclecia.

W 2005 członek Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.

2 sierpnia 2009 r. została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Okońska, Wspomnienie z Powstania Warszawskiego, Warszawa, 2004, ISBN 83-88202-25-1.
  • Maria Okońska, Z misją do Komańczy, Warszawa, 2006, ISBN 83-88202-31-6.
  • Maria Okońska, Przez Maryję wszystko dla Boga. Wspomnienia 1920-1948, Warszawa, 2008, ISBN 83-88202-40-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]