Mechowce
| Mechowce | |
| Oribatida, daw. Oribatei | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Podtyp | szczękoczułkowce |
| Gromada | pajęczaki |
| Rząd | roztocze |
| Podrząd | Acariformes |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Mechowce (Acari: Oribatida) – grupa stawonogów z rzędu roztoczy. Nazwa pochodzi stąd, iż pierwszych obserwacji tych zwierząt dokonywano na mchach. Obecnie wiadomo, że występują głównie w glebie, gdzie biorą znaczy udział w rozkładzie martwej materii organicznej (choć żywią się także grzybami, glonami, porostami, bakteriami czy pyłkiem kwiatowym). W organicznych poziomach gleb leśnych strefy umiarkowanej na powierzchni 1 m² można znaleźć kilkaset tysięcy mechowców (nierzadko ponad milion), wśród których wyróżnić można co najmniej 100 gatunków[1].
W wielu środowiskach lądowych biomasa mechowców przewyższa biomasę ptaków i ssaków, a ich produkcja netto jest dwukrotnie wyższa niż gryzoni i sześciokrotnie wyższa niż ptaków, żyjących na tym samym terenie[2]. Są to bardzo małe zwierzęta (długość ciała: 0,1 do 2,5 mm). W Polsce występuje ponad 500 gatunków mechowców, a na świecie ponad 11000.
Niektóre gatunki rozmnażają się partenogenetycznie, na drodze telitokii.
Mechowce są źródłem alkaloidów potrzebnych drzewołazowi karłowatemu, południowoamerykańskiemu gatunkowi żaby, do wytworzenia trucizny. Gdy żaby te karmi się dietą pozbawioną mechowców, ich trucizna traci swe właściwości[3].
Przypisy
- ↑ Niedbała, W. 1980. Mechowce – roztocze ekosystemów lądowych. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa.
- ↑ Krivoluckij D. A., 1976. Rol pancirnych kleszczej w biogeocenozach. Zool. 55, 226–236
- ↑ Saporito R. A. et al., 2007. Oribatid mites as a major dietary source for alkaloids in poison frogs. PNAS 104, 8885-8890.
