Minaret

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Meczet w Gdańsku.

Minaret (arab. منارة manara – miejsce, skąd widać światło, latarnia morska) – wysoka, zwykle smukła wieża stawiana przy meczecie z nadwieszonym balkonem lub galeryjką, z którego muezin może nawoływać wiernych na modlitwę. Współcześnie na wielu minaretach montowane są głośniki.

Prawdopodobnie po raz pierwszy minaret pojawił się na Bliskim Wschodzie na początku VIII wieku – w obrębie założenia Wielkiego Meczetu w Damaszku. Wzorcem były dzwonnice starochrześcijańskie.

Wyróżnia się wiele regionalnych typów minaretów – na przykład charakterystyczne dla północnej Afryki minarety na planie czworobocznym lub cylindryczne charakterystyczne dla wschodniego świata muzułmańskiego. Jeden z najciekawszych minaretów – Minaret Spiralny, znajduje się w ruinach dawnej stolicy abbasydzkich kalifówSamarze.

Obecnie najwyższy minaret na świecie ma 210 metrów wysokości[1] i wznosi się przy Meczecie Hassana II w Casablance.

W Polsce najwyższy minaret posiada meczet w Gdańsku.

W listopadzie 2009 roku w Szwajcarii odbyło się referendum, w którym większość Szwajcarów opowiedziała się za wprowadzeniem zakazu budowy minaretów. W czerwcu 2010 Rada Europy zażądała od Szwajcarii zniesienia zakazu. Na okres przejściowy RE zaleca Szwajcarom wprowadzenie moratorium na jego stosowanie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Emporis: Great Hassan II Mosque (ang.). [dostęp 2009-12-03].