Miodla indyjska
| Miodla indyjska | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | mydleńcowce |
| Rodzina | meliowate |
| Rodzaj | Azadirachta |
| Gatunek | miodla indyjska |
| Nazwa systematyczna | |
| Azadirachta indica A. Juss. Mém. Mus. Hist. Nat. 19:221, t. 2, fig. 5. 1832 |
|
| Synonimy | |
|
Antelaea azadirachta (L.) Adelb., |
|
Miodla indyjska, melia indyjska (Azadirachta indica, syn. Melia azadirachta L.) – gatunek drzewa z rodziny miodlowatych (Meliaceae). Stanowi jeden z dwóch gatunków rodzaju Azadirachta. Pochodzi z subkontynentu indyjskiego, rozprzestrzenił się również w innych krajach o klimacie podzwrotnikowym[2].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
Szybko rosnące drzewo o wysokości zazwyczaj ok. 20 m, ale może osiągać do 40 m. W zasadzie jest rośliną wiecznie zieloną, jednak w warunkach dotkliwej suszy może zrzucać większość liści. Korona o pokroju zbliżonym do kulistego, u starych drzew może osiągać nawet 15-20 m szerokości. Ulistnienie naprzemianległe, liście pierzaste o piłkowanych listkach. Młode listki o odcieniu czerwonawym. Kwiaty: białe o przyjemnym zapachu, tworzące zwisające kiście o długości do 25 cm. Są 5-krotne, mają i słupek i 1o pręcików tworzących rurkę wokół słupka.
[edytuj] Ekologia
Miodla słynie z odporności na suszę. Wytrzymuje wysokie temperatury, ale nie jest odporna na spadki temperatury poniżej 4 °C. Doskonale nadaje się do zadrzewiania terenów półpustynnych, dając dużo cienia. Uważana jest za gatunek inwazyjny na terenach, gdzie normalnie nie występuje. Prawdopodobnie jest dobrym pochłaniaczem dwutlenku węgla[3].
[edytuj] Zastosowanie
- Medycyna: wszystkie części (nasiona, liście, kwiaty i kora) znajdują zastosowanie w indyjskiej medycynie tradycyjnej (ajurwedzie) ze względu na swoje właściwości antybakteryjne, przeciwgrzybicze, antywirusowe itd.[4], stosowane zwłaszcza przy chorobach skórnych[5][6]. Żywica stosowana jako zagęstnik w produktach dla diabetyków. Roztwory wodne z liści również wykazują właściwości przeciwcukrzycowe, prawdopodobnie także mogą służyć przy zapobieganiu malarii[7] (nie przeprowadzono jeszcze szeroko zakrojonych badań klinicznych). Olejek (neem oil) wykorzystywany jest w sprayach przeciw pchłom dla psów i kotów.
- Kosmetyka: jako składnik mydeł, szampomów, masci kremów, past do zębów itp.[8]
- Rolnictwo. Miodla jest źródłem przyjaznych dla środowiska naturalnych biopestycydów, nieszkodliwych dla motyli, pszczół i innych owadów zapylających[9]. Jednocześnie dostarcza najsilniej działającej substancji owadobójczej pochodzenia roślinnego[10].
- Kulinaria. Młode pędy i kwiaty są spożywane w Indiach jako warzywo. W Tamil Nadu z kwiatów sporządza się zupę veppampu rasam. Spożywane również w Tajlandii (nazywane tam sadao) i Laosie (kadao).
[edytuj] Znaczenie w hinduizmie
- Kwiaty spożywane jako część świątecznego posiłku ugadi w Indiach południowych i gudhi padwa w stanie Maharasztra. Roślina czczona od wieków w Indiach, liście są wykorzystywane podczas rytuałów[11].
- Liście miodli stanowią podarunek dla bogini Jellamma Dewi ( Renuka ) , od wyznawców przybywających z pielgrzymką do jej sanktuarium w Saundatti w stanie Karnataka[12].
- Drzewa vembu( nim ) są obiektami kultu i intencjonalnych okrążeń (pielgrzymek) zwanych w hinduizmie aswattanarajanapradakszina przez pragnących potomstwa hindusów[13] .
- Teksty tantry hinduistycznej, wymieniają drzewo Ashoka jonisha jako jedno z pięciu , które tradycyjnie wymagane są w munda sadhana ( miejscu wykonywania sadhany ). Śri M. w Sri Sri Ramakryshna Kathamryta ( ang. The Gospel of Sri Ramakrishna – antologii nauk Śri Ramakryszny Paramahansy ) zamieścił pouczenie , że dopuszczalne jest zastąpienie drzewa aśoka własnie przez przez drzewo nim – Miodlę indyjską[14] .
- Na trasie religijnej pielgrzymki hinduistycznej pańćakroszi wokół Waranasi, drzewo miodli indyjskiej o znaczeniu kultowym znajduje się w obrębie murów świątyni Bhimaćandi Dewi w miejscowości Bhimachandi. Jest poświęcone bogini patronującej tej świątyni[15].
- Nimbarka Bhaskara nosi imię duchowe od indyjskiej nazwy tego drzewa ( tj. Nim ), w cieniu którego praktykował swoje medytacje.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-07].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-10].
- ↑ http://www.neeminindia.com/neem-agroforestry/neem-in-agroforestry-system.html
- ↑ What Is Neem Leaf Good For? The Uses And Benefits Of Neem Leaves
- ↑ Neem for Skin Disorders,Neem Used to Cure Skin Diseases,Neem Useful in Skin Diseases
- ↑ http://www.planetnatural.com/site/neem-oil.html
- ↑ The Neem Tree
- ↑ » Kapoor Kachii, Manjishta, Methi, Neem zdrowie człowieka
- ↑ neem
- ↑ Rohwer Jens g.: Atlas roślin tropikalnych str 72
- ↑ Blessed Neem – Neem Tree Farms – USDA Certified-Organic Neem
- ↑ Prawa człowieka w hinduizmie. W: Monika Tworuschka, Udo Tworuschka: Religie świata. Michał Dobrzański (tł.), Grzegorz Polak (uzup.). Wyd. 1. T. V: Hinduizm. Warszawa: Agora SA, 2009, s. 135, seria: Biblioteka Gazety Wyborczej. ISBN 978-83-7552-558-8.
- ↑ The hypaethral temples. W: K.R Srinivasan: Temple of South India. Wyd. 9. New Delhi: National Book Trust, 2008, s. 9, seria: India – The Land and the People. ISBN 978-81-237-2251-1. (ang.)
- ↑ Munda Sadhana. W: Paramahansa Pradźnanananda: Jnana Sankalini Tantra. Wyd. 1. Delhi: Motilal Banarasidass, 2006, s. 42. ISBN 978-81-208-3142-X. (ang.)
- ↑ I.8. Panchakroshi: Pilgrimage on Cosmic Route. W: Rana P.B. Singh, Pravin S. Rana: Banaras Region. A Spiritual & Curtular Guide. Wyd. 1. Varanasi: Indica Books, 2002, s. 169. ISBN 81-86569-24-3.