Mistyka nadreńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dolina Renu

Mistyka nadreńska albo Nadreńska szkoła duchowości – średniowieczny nurt mistyki chrześcijańskiej, rozwijający się od drugiej połowy XIII wieku w dolinie Renu w środowisku dominikańskim, zwłaszcza w żeńskich klasztorach mniszek oraz wśród beginek i begardów. Pod jej wpływem była także mistyka nupcjalna (oblubieńcza) propagowana przez cysterki z Helfty, np. Mechtyldę z Magdeburga oraz Hadewijch.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jej twórcą i głównym przedstawicielem był Mistrz Eckhart. Ten dominikański kaznodzieja i profesor teologii w swych kazaniach, które miały charakter konferencji duchowych skierowanych głównie do mniszek dominikańskich, akcentował konieczność kształtowania w sobie człowieka wewnętrznego, który szuka pełnienia woli Bożej, odwracając się od świata stworzeń. Jego mistyka określana była jako spekulatywna lub istotowa (niem. Wesensmystik). W określeniu spekulatywny chodzi bardziej o pierwotne łacińskie znaczenie tego słowa: oglądać, stąd dzisiejszym odpowiednikiem tego terminu jest słowo kontemplatywny[1]. Człowiek jest powołany do zjednoczenia z Bogiem w głębi swego istnienia. Eckhart akcentował nicość stworzenia, oraz działanie łaski, poprzez którą dokonuje się narodzenie Boga w duszy, czyli unio mistica (łac. jedność mistyczna), które jest nieprzekazywalne w kategoriach filozofii scholastycznej[2].

Wśród głównych przedstawicieli tej mistyki wymienia się także Jana Taulera i bł. Henryka Suzona. Mistyka nadreńska wywarła znaczący wpływ na chrześcijańską duchowość europejską. Inspirowali się nią także tacy katoliccy mistycy, jak Jan Ruysbroeck, Tomasz a Kempis, Teresa z Ávili oraz Jan od Krzyża[3].

Przypisy

  1. Paul Morrisey. The Sapiential Dimension of Theology According to St. Thomas. „New Blackfriars”. 93 (2012). s. 316-317. doi:10.1111/j.1741-2005.2011.01419.x. 
  2. W. Szymona OP: Wstęp. W: Mistrz Eckhart: Kazania. s. 5 oraz 20-23.
  3. Ziemann E.: Nadreńska szkoła duchowości. W: Katolicka Encyklopedia. T. 13. s. 630.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Misiurek, Jerzy: "Złoty okres" niemieckiej mistyki. Lublin: Redakcja Wydawnictw Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1992, s. 93. ISBN 8322802897.
  • Ziemann E.: Nadreńska szkoła duchowości. W: Katolicka Encyklopedia. E. Gigilewicz (red. nacz.). T. 13. Lublin: TN KUL, 2009, s. 630-631. ISBN 978-83-7306-443-0.
  • Szymona, W. OP: Wstęp. W: Mistrz Eckhart: Kazania. Poznań: W drodze, 1986, s. 5-72. ISBN 83-85008-26-8.