Mechtylda z Magdeburga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święta
Mechtylda z Magdeburga (OSB)
Merazhofen Pfarrkirche Chorgestühl links Mechthild.jpg
Data urodzenia ok. 1208
k. Magdeburga
Data śmierci pomiędzy 1282-1294
Helfta (k. Eisleben)
Kościół/
wyznanie
katolicki, luterański, anglikański
Wspomnienie 15 sierpnia (kat.),
26 lutego (lut.),
19 listopada (ang.)
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Mechtylda z Magdeburga (z Helfty) (ur. ok. 1208 k. Magdeburga, zm. pomiędzy 1282-1294 w klasztorze w Helfcie) – średniowieczna mistyczka chrześcijańska, należąca do beginek, później zakonnica benedyktyńska, święta Kościoła katolickiego, anglikańskiego i luterańskiego.

Żywot świętej[edytuj | edytuj kod]

Mechtylda urodziła się w arystokratycznej rodzinie w Saksonii. Informacje o jej życiu są bardzo skąpe, często niepotwierdzone i pochodzące od przesłanek zawartych w jej dziele. Według jej relacji w wieku ok. 12 lat miała wizję Ducha Świętego. Opuściła dom i mając 23 lata związała się z beginkami w Magdeburgu. Wraz z zakonnicami prowadziła skromne życie zgodne z Ewangelią, wypełnione modlitwą, pracą i umartwieniem. Ta grupa religijna pozostawała pod wpływem ideałów franciszkanów i pod kierunkiem dominikanów. W 1270 roku, zmuszona sytuacją w wieku ok. 60 lat, przeniosła się do Helfty, koło Eisleben, chroniąc się w benedyktyńskim klasztorze (niem. Kloster Helfta) założonym przez Gertrudę z Hackeborn. Mimo oficjalnej nazwy ośrodek w Helfcie był kojarzony z cysterkami z powodu stosowanej reguły, jednak cysterskiej jurysdykcji nie podlegał[1][a]. Tam też została chętnie przyjęta przez ksieni i jej młodszą siostrę Mechtyldę oraz Gertrudę Wielką, z którą to Gertruda z Hakebornu jest często mylona.

Klasztor w Helfcie stał się centrum mistycznego doświadczenia Boga dla kobiet, a konsekwencją tego są dzieła Mechtyldy z Magdeburga i jej mistrzyni Mechtyldy z Hakeborn, zredagowane przez Gertrudę Wielką, która również jest autorką własnych pism.

"Spływające światło boskości"[edytuj | edytuj kod]

Dzieło jej życia, które tworzyła przez ponad czterdzieści lat, to powstałe 7 ksiąg w języku dolnoniemieckim, zatytułowanych Spływające światło boskości (niem. Das fließende Licht der Gottheit). Dzieło to zyskało jej wielu zwolenników, lecz także spotkało się z krytyką szczególnie ze strony potępianej przez nią hierarchii kościelnej. Z tego względu, jak i działań wojennych okresu "Wielkiego Bezkrólewia" w kraju, musiała schronić się w klasztorze w Helfcie.

Spływające światło boskości ma wybitnie osobisty charakter w którym dominuje bezpośrednie i otoczone tajemnicą spotkanie z Bogiem. Język zastosowany przez Mechtyldę dla opisu związku duszy z Bogiem, nie różni się wiele od języka trubadurów niemieckich - minnesangerow, jest bogaty, pełen uniesienia i gorącego uczucia.

Dzieło Mechtyldy z Magdeburga napisane jest prozą, a niekiedy wierszem. Chociaż jej dzieło zostało przetłumaczone na łacinę, dość szybko zostało zapomniane, a na nowo "odkryte" w XIX wieku, kiedy ponownie wydano je drukiem.

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne św. Mechtyldy z Magdeburga obchodzone jest:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Dopiero po upadku systemu NRD (1990), klasztor wrócił do własności Kościoła i został przebudowany na zakon cysterek; za źródłem: Klasztor Helfta - oficjalna strona (niem.)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]