Molokaʻi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Molokaʻi
zdjęcie satelitarne wyspy
zdjęcie satelitarne wyspy
Kontynent Ameryka Północna
Państwo  Stany Zjednoczone
Akwen Ocean Spokojny
Archipelag Hawaje
Powierzchnia 673,4 km²
Populacja (2000)
 • liczba ludności
 • gęstość

7404
11 os./km²
Położenie na mapie Oceanu Spokojnego
Mapa lokalizacyjna Oceanu Spokojnego
Molokaʻi
Molokaʻi
Ziemia 21°08′N 157°02′W/21,133333 -157,033333Na mapach: 21°08′N 157°02′W/21,133333 -157,033333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Molokaʻi (Molokai) – hawajska wyspa znajdująca się pomiędzy Oʻahu, a Maui. Jest piątą co do wielkości wyspą w Archipelagu Hawajskim i dwudziestą siódmą należącą do USA. Głównym miastem wyspy jest Halawa. Wyspa uznana została przez pismo National Geographic za dziesiątą ze 111 wysp na Ziemi, które warto odwiedzić.

Słabo zaludniona, zaledwie ok. 8 tys. mieszkańców. Długość wynosi 61 km, szerokość 16 km, a powierzchnia 673 km². Molokaʻi jest gęsto zalesiona i górzysta (najwyższy szczyt 1517 m n.p.m.), panuje na niej klimat zwrotnikowy morski. Na wyspie hoduje się bydło i uprawia ananasy.

Molokaʻi od 1860 roku była znana jako miejsce przymusowej zsyłki trędowatych. Kolonia trędowatych znajdowała się na półwyspie Kalaupapa na północy wyspy. Wśród chorych pełnił posługę zakonnik katolicki ojciec Damian z Molokaʻi.

Molokaʻi powstała z dwóch wulkanów. Część jednego z nich osunęła się do Oceanu Spokojnego około 1,5 mln lat temu. Pozostałość wulkanu utworzyła największy klif na Ziemi, który wznosi się 1010 m nad poziomem wody. Znajduje się on na północnym wybrzeżu wyspy Molokaʻi, niedaleko Umilehi Point.