Monaster Visoki Dečani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Monaster Visoki Dečani
Манастир Високи Дечани
{{{nazwa klasztoru}}}
Państwo  Kosowo
 Serbia
Miejscowość 12 km od miasta Peć
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru monaster
Obiekty sakralne
Katedra Chrystusa Pantokratora
Założyciel klasztoru król Stefan Urosz III Deczański
Data budowy 1327-1335
Położenie na mapie Kosowa
Mapa lokalizacyjna Kosowa
Monaster Visoki Dečani
Monaster Visoki Dečani
Ziemia 42°32′48″N 20°16′18″E/42,546667 20,271667Na mapach: 42°32′48″N 20°16′18″E/42,546667 20,271667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Monaster Visoki Dečani
Medieval Monuments in Kosovo
a
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, III, IV
Charakterystyka #724bis
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2004
na 28. sesji
Dokonane zmiany 2006
Obiekt zagrożony 2006
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Monaster Visoki Dečani (serb. Манастир Високи Дечани, Manastir Visoki Dečani) – główny monaster serbskiej cerkwi prawosławnej w północno-zachodniej części Kosowa 12 kilometrów na południe od miejscowości Peć. Miejscowa katedra jest największą tego typu średniowieczną budowlą na Bałkanach zawierającą liczne freski z epoki bizantyjskiej.

Monaster został założony przez króla Stefana Dečanskiego w 1327. Statut założycielski powstał w 1330. W następnym roku król Stefan zmarł i został pochowany w monasterze, który odtąd stał się popularnym miejscem kultu. Budowa była kontynuowana przez syna zmarłego króla Stefana Duszana aż do 1335, a do 1350 ukończono malowanie fresków.

Katedra, poświęcona Chrystusowi Pantokratorowi i zbudowana z różowo-purpurowego, jasnożółtego i onyksowego marmuru, była konstruowana pod przewodnictwem mnicha Vitusa z Kotoru, franciszkanina. Odróżnia się od innych ówczesnych serbskich kościołów dzięki okazałym rozmiarom i cechom architektury romańskiej. Zbiór fresków składa się z ponad tysiąca portretów dotyczących niemal wszystkich głównym tematów z Nowego Testamentu. Katedra zawiera oryginalne XIV-wieczne drewniane ikonostasy, tron igumena oraz rzeźbiony sarkofag któla Stefana.

W 2004 UNESCO umieściło monaster na liście światowego dziedzictwa, uznając miejscowe freski za „jeden z najlepszych przykładów tak zwanego renesansu paleologańskiego w sztuce bizantyjskiej” oraz „warte zauważenia zarysy czternastowiecznej rzeczywistości”. Monaster znajduje się pod kontrolą ONZ i KFOR, mają chronić budowlę przed atakami miejscowych Albańczyków.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]